Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пуга́чм.
1. Kínderpistole f -, -n; Schréckschusspistole f -, -n;
2.заал. (птушка) Úhu m -s, -s
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дзюба́сты, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і дзюбаты. Дгюбастая птушка кінулася ў куст.Чорны.На паліцах, Паміж усяго — Ножык з дзюбастым бліскучым лязом.Броўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драч, ‑а, м.
Невялікая лугавая птушка сямейства пастушковых з характэрным скрыпучыя крыкам; дзяркач 2. На лузе паспешліва заскрыпеў сваім прарэзлівым голасам драч.Паслядовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пе́начка, ‑і, ДМ ‑чцы; Рмн. ‑чак; ж.
Невялічкая пеўчая птушка атрада вераб’іных з зеленавата-бурым апярэннем, якая гняздзіцца звычайна на зямлі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сыч, ‑а, м.
1. Начная і вячэрняя птушка з бурай афарбоўкай сямейства сапраўдных соў.
2.перан.Разм. Маўклівы, пануры чалавек. Сядзіць сыч сычом.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ты́наўка ‘завірушка, птушка Accentor’ (Некр. і Байк.). Параўн. укр.тинівка ‘птушка Prunella Viell.’. Назва выводзіцца ад тын (гл.), іншая назва-укр.дыял.плітнівка ‘тс’ (ЕСУМ, 5, 569).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
МІ́НСКАЯ ПТУШКАФА́БРЫКАімя Н.К.Крупскай.
У 1945 на паўн. ускраіне Мінска арганізаваны саўгас па гадоўлі птушкі. У 1950 пераўтвораны ў птушкафабрыку імя Н.К.Крупскай. Асн. прадукцыя (1999): свойская птушка свежая, ахалоджаная, вэнджаная, каўбасы, сасіскі, сардэлькі, кансервы з мяса свойскай птушкі, свежыя яйкі, яечны парашок, вырабы з пуху і пер’я (падушкі і коўдры).