1.што. Зрабіць, прабіць (дзірку, адтуліну ў чым‑н.). [Вада] спачатку прарабіла вялікую канаву ад берага, а потым вырыла гэтую пячору.Лупсякоў.
2.што. Зрабіць, выканаць. Прарабіўшы ўвесь комплекс гімнастыкі, .. [Уладзік] стамляўся.Колас.Савецкія пісьменнікі .. прарабілі вялікую працу ў сэнсе творчасці і ў сэнсе працы над тэорыяй марксізма-ленінізма.Чорны.
3. Правесці які‑н. час, працуючы дзе‑н.; прапрацаваць. Прарабіць усё жыццё на заводзе.
4.што і без дап. Патраціць больш заробленага. [Рудзін:] — У такі час не зарабіць, а прарабіць можна.Галавач.— Сыры тыя ці грошы, выручаныя ад іх продажу, адабралі .. — і дзядзька не так зарабіў, як прарабіў.Сачанка.
5.што і без дап. Рабіць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
упрыго́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., каго-што.
Надаць каму‑, чаму‑н. прыгожы выгляд, зрабіць больш прыгожым, яркім; аздобіць. А колькі розных стужак, грабянёў, Хусцінак яркіх, завушніц прыгожых! Якіх яны красуняў упрыгожаць!Танк.Гарадоў нашых вуліцы, плошчы Упрыгожыла мора сцягоў.Машара.Багата і шчодра ўпрыгожыла вясна зямлю, адзеўшы яе зелянінаю, ярыною і жытамі.Колас.І зноў работа закіпела — аж дух займае ў хлопцаў. Спачатку ля краёў столь узорамі ўпрыгожылі, пасля да сярэдзіны дабраліся.Нядзведскі.// Стаць сведчаннем якіх‑н. заслуг (пра ордэны, медалі і пад.). Ордэн Чырвонага Сцяга ўпрыгожыў сцяг камсамола рэспублікі.«Звязда».//перан. Зрабіць больш поўным, багатым па зместу (жыццё, існаванне). Каб зноў жыццё сваё ўпрыгожыць, — За працу возьмемся хутчэй.Астрэйка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
secure1[sɪˈkjʊə]adj.
1. (about, of) спако́йны, упэ́ўнены;
feel secure about the future адчува́ць упэ́ўненасць у бу́дучыні;
be secure of success быць упэ́ўненым у по́спеху
2. гарантава́ны, надзе́йны;
hаve a secure job мець гарантава́ную пра́цу
3. трыва́лы, мо́цны; надзе́йны;
Is this ladder secure? Гэтыя ўсходкі моцныя?
4. (against/from) бяспе́чны; ахава́ны (ад);
Are we secure from attacks here? Нам атакі не пагражаюць?
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
shift2[ʃɪft]v.
1. перамяшча́ць; перамяшча́цца;
shift the blame (onto others) зва́льваць віну́ (на і́ншых);
shift smb. from job to job пераво́дзіць каго́-н. з пра́цы на пра́цу
2. мяня́ць; мяня́цца;
shift from one foot to another пераступа́ць з нагі́ на нагу́;
The wind has shifted.Вецер змяніў напрамак.
♦
shift one’s ground мяня́ць по́гляды;
shift for oneselfBrE абыхо́дзіцца без (чыёй-н.) дапамо́гі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
assign
[əˈsaɪn]
v.t.
1) назнача́ць, прызнача́ць
The judge assigned a day for the trial — Судзьдзя́ прызна́чыў дзень суду́
2) дава́ць, задава́ць
to assign homework — зада́ць ха́тнюю пра́цу
3) устанаўля́ць, выяўля́ць
No cause could be assigned to the fire — Не маглі́ вы́явіць прычы́ны пажа́ру
4) перадава́ць (маёмасьць, правы́)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
truck
I[trʌk]1.
n.
1) грузаві́к -а́m.
2) бага́жны вазо́к, ваганэ́тка f.
2.
v.t.
пераво́зіць грузавіко́м
II[trʌk]1.
n.
1) гаро́дніна, вы́рашчаная на про́даж
2) выме́на f.; ба́ртэр -у m.
3) пла́та за пра́цу тава́рам
4) informal барахло́n., лухта́f.
2.
v.t.
мяня́ць, выме́ньваць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
zamówienie
н.
1. заказ; замова;
dać zamówienie — даць заказ;
ubranie na zamówienie — касцюм (гарнітур) на заказ;
zbiorowe — калектыўная заяўка;
2. запрашэнне (на працу і да т.п.);
3. замова; заклінанне
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zasiąść
зак.
1. сесці;
zasiąść do stołu — сесці за стол;
zasiąść na tronie — узысці на трон;
2.do czego засесці, сесці за што;
zasiąść do pracy — сесці за працу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
kratka
kratk|a
ж.
1. краты;
trafić za ~i — трапіць за краты (у турму);
2. клетачка; краткі;
w ~i — у клетку (краткі);
pracować w ~ę — хадзіць на працу нерэгулярна
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
дамага́цца strében vi (чаго-н. nach D), erstrében vt; (behárrlich) ánsuchen vi (у каго-н. bei D, чаго-н. um A); ánstreben vt; sich éifrig bewérben* (y каго-н. bei D, чаго-н. um A);
дамага́цца ўла́ды nach der Macht strében;
дамага́цца аб прыня́цці на пра́цу um éine Stéllung ánsuchen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)