завібры́раваць, ‑руе; зак.

Пачаць вібрыраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завірава́ць, ‑руе; зак.

Пачаць віраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завіры́цца, ‑рыцца; зак.

Пачаць вірыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

завіры́ць, ‑рыць; зак.

Пачаць вірыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задваі́цца, ‑дваіцца; зак.

Пачаць дваіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заільсні́цца, ‑ніцца; зак.

Пачаць ільcніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заіскры́цца, ‑рыцца; зак.

Пачаць іскрыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закаласі́цца, ‑лосіцца; зак.

Пачаць каласіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Разі́нуць ’раскрыць пашчу’ (шум., лід., Сл. ПЗБ), разі́нуцца ’шырока раскрыцца (пра пашчу)’ (ашм., Сл. ПЗБ), ’пачаць лаянку’ (Нас.), ’падняць крык, пачаць лаянку’ (Юрч. СНЛ), разі́нуцца ’раскрыцца (пра зеў у кроснах)’ (Сержп. Прык.). З *orz‑ і *zinǫti. Далей роднаснае да зія́нне, зява́ць (гл.). Сюды ж аддзеяслоўныя разі́ня ’разява’ (Бяльк.), разі́нка ’тс’ (Нас.), разі́нькі ’разявацтва’ (Нас.), ’разявакі’ (Бяльк.). Гл. Фасмер, 3, 434.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

засквози́ть сов.

1. (стать сквозным) стаць (пача́ць) свіце́цца, засвіце́цца;

ли́стья опа́ли, и ро́ща засквози́ла лі́сце апа́ла, і гай стаў (пача́ў) свіце́цца;

2. (проглянуть) прагляну́ць, паказа́цца;

сквозь густы́е ве́тви засквози́ло голубо́е не́бо праз густо́е галлё прагляну́ла (паказа́лася) блакі́тнае не́ба;

3. (о сквозняке) безл. пача́ць прадзіма́ць, пача́ць цягну́ць, пача́ць прайма́ць; см. сквози́ть​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)