паначэ́рпваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Начэрпаць у якой‑н. колькасці. Паначэрпваць вады ў вёдры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаво́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што, чаго і без дап.

Разм. Тое, што і папаараць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папагра́біць, ‑блю, ‑білі, ‑біць; зак., каго-што.

Разм. Грабіць доўга, неаднаразова; награбіць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаке́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., з каго-чаго.

Разм. Пакпіць, панасміхацца. Папакепліваць адзін з другога.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаку́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што, чаго і без дап.

Разм. Тое, што і папакурыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папапява́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што, чаго і без дап.

Разм. Тое, што і папапець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаро́бліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што, чаго і без дап.

Разм. Тое, што і папарабіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папераго́ртваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Перагарнуць, перагартаць усё, многае. Паперагортваць многа кніг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скрэ́па, ‑ы, ж.

Спец. Прыстасаванне для злучэння, змацавання частак чаго‑н. Жалезная скрэпа. Заклёпачная скрэпа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спо́днік, ‑а, м.

Рэч, якая падкладваецца пад што‑н., якая з’яўляецца ніжняй часткай чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)