семасіёлаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне семасіялогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

семіто́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне семіталогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

біёлаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне біялогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

біёнік, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне біёнікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

біяфі́зік, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне біяфізікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

біяхі́мік, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне біяхіміі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ветэрына́р, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне ветэрынарыі.

[Лац. veterinarius.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вівісе́ктар, ‑а, м.

Спецыяліст, які робіць вівісекцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вірусо́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне вірусалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вітаміно́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне вітаміналогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)