астэрадо́н

(н.-лац. asterodon)

губавы базідыяльны грыб сям. гіменахетавых, які расце на павале, пераважна ў прыкаранёвай частцы ствалоў, на моцна разбуранай вільготнай драўніне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

astound [əˈstaʊnd] v. мо́цна здзіўля́ць, ура́жваць; шакі́раваць;

She was astounded by his arrogance. Яна была шакіравана яго пагардлівым стаўленнем.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

peal2 [pi:l] v.

1. звані́ць

2. грыме́ць, гуча́ць;

A loud clap of thunder pealed overhead. Моцна ўдарыў гром.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

scared [skeəd] adj. (of) спало́ханы, напало́ханы, напужа́ны;

be scared stiff infml мо́цна напужа́цца, ве́льмі бая́цца (чаго-н., каго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wham2 [wæm] v. infml мо́цна біць, удара́ць; удара́цца;

The car whammed into the stone. Машына стукнулася аб камень.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

schmttern II

1. vi грыме́ць, мо́цна сту́каць [гуча́ць];

die Trompten schmtterten трэбы мо́цна трубі́лі

2. vi, vt спява́ць, заліва́цца (пра салаўя і г.д.)

3. vi пла́ваць сты́лем батэрфля́й

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

основа́тельно нареч.

1. абгрунтава́на; слу́шна; ва́жка; разу́мна;

2. грунто́ўна; сур’ёзна;

3. пава́жна, ста́ла; сур’ёзна;

4. мо́цна;

5. разг. здо́рава; см. основа́тельный;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сши́тый

1. сшы́ты, мног. пасшыва́ны;

2. пашы́ты; см. сшить;

нела́дно (нескла́дно) скро́ен, да кре́пко (пло́тно) сшит няскла́дна скро́ены, але́ мо́цна сшы́ты;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

змалаці́ць, -лачу́, -ло́ціш, -ло́ціць; -ло́чаны; зак.

1. што. Малоцячы, аддзяліць зерне ад калосся.

2. каго (што). Моцна збіць, пабіць (разм.).

З. варожыя войскі.

3. што. Перабіць, паламаць (разм.).

З. усю пасуду.

|| незак. змало́чваць, -аю, -аеш, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бу́рны, -ая, -ае.

1. Неспакойны, навальнічны, з бурамі.

Б. дзень.

Б. акіян.

2. Які бурліць, парыўны.

Бурныя рэкі.

3. Які моцна праяўляецца; хвалюючы, гарачы.

Бурнае захапленне.

4. Які імкліва праходзіць або развіваецца.

Б. рост заводаў.

|| наз. бу́рнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)