Сшы́ндзіцца ’моцна схуднець’ (ТС). Магчыма, утворана ад шэндзя ’малярыя’, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

lock arms

мо́цна ўзя́цца за ру́кі, трыма́цца ра́зам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

heartsick

[ˈhɑ:rtsɪk]

adj.

заняпа́лы ду́хам, мо́цна прыгне́чаны або́ нешчасьлі́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

intoxicated

[ɪnˈtɑ:ksɪkeɪtəd]

adj.

1) п’яны́, адурма́нены

2) мо́цна ўзбу́джаны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

buck for

informal

мо́цна дамага́цца, імкну́цца да чаго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

greatly

[ˈgreɪtli]

adv.

1) мо́цна, ве́льмі

2) ве́лічна, высакаро́дна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

astound

[əˈstaʊnd]

v.t.

1) мо́цна зьдзіўля́ць, дзіві́ць

2) уража́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

terrified

[ˈterəfaɪd]

adj.

мо́цна спало́ханы, напо́ўнены жа́хам; перапало́ханы, напало́ханы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

грызу́н, ‑а, м.

Млекакормячая жывёліна атрада грызуноў (мыш, заяц, суслік, вавёрка і інш.) з доўгімі моцна развітымі пярэднімі зубамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заму́чыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

Моцна стаміцца; знемагчыся, знясіліцца. Хлопцы замучыліся, доўга блукаючы па лясах у пошуках партызан. «ЛіМ».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)