salutation [ˌsæljuˈteɪʃn] n. fml

1. прывіта́нне;

ra ise one’s hat in salutation узня́ць капялю́ш у знак прывіта́ння

2. сло́вы прывіта́ння ў лісце́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

signal​1 [ˈsɪgnəl] n. (of/for) сігна́л, знак;

a distress signal сігна́л бяды́;

a traffic signal святлафо́р;

on a signal па кама́ндзе

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

шпа́ла

1. ж.-д. шпа́ла, -лы ж., мн. шпа́лы, -лаў;

2. (знак различия) разг. шпа́ла, -лы ж., мн. шпа́лы, -лаў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

hallmark

[ˈhɔlmɑ:rk]

n.

1) прабі́рнае кляймо́, про́ба f. (зо́лата, срэ́бра)

2) характэ́рны знак; адзна́ка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

insignia

[ɪnˈsɪgniə]

n., pl. of insigne

1) эмбле́мы, адзна́кі

2) знак -у, сы́мбаль -ю m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

symbol

[ˈsɪmbəl]

1.

n.

1) сы́мбаль -ю m.

2) знак -у m.

2.

v.t.

сымбалізава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

umlaut

[ˈʊmlaʊt]

n.

1) умля́ўт у герма́нскіх мо́вах

2) знак умля́ўту – ¨ (напр. у няме́цкім süss)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ро́дзімка ’ружовыя месцы на шчацэ’ (мазыр., ЛА, 3), ро́дзінка ’тс’ (брэсц., там жа) — у выніку субстантывацыі дзеепрыметніка *rod‑imъ < *roditi > радзі́ць (гл.). Мена ‑м‑ > ‑н‑, відаць, пад уплывам рус. ро́динка ’радзімы знак, радзімка’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

умо́ўны в разн. знач. усло́вный;

у. знак — усло́вный знак;

у. прыгаво́р — усло́вный пригово́р;

усё, што вы гаво́рыце, ве́льмі ўмо́ўнае — всё, что вы говори́те, о́чень усло́вно;

~ная дэкара́цыя — усло́вная декора́ция;

~нае па́ліва — усло́вное то́пливо;

○ у. рэфле́кс — усло́вный рефле́кс;

у. злу́чнік — грам. усло́вный сою́з;

у. лад — грам. сослага́тельное наклоне́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бемо́ль

(фр. bémol, ад іт. bemolle)

нотны знак, які азначае паніжэнне ноты на паўтону (параўн. дыез).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)