Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
hallmark
[ˈhɔlmɑ:rk]
n.
1) прабі́рнае кляймо́, про́ба f. (зо́лата, срэ́бра)
2) характэ́рны знак; адзна́ка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
insignia
[ɪnˈsɪgniə]
n., pl. of insigne
1) эмбле́мы, адзна́кі
2) знак -у, сы́мбаль -ю m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
symbol
[ˈsɪmbəl]1.
n.
1) сы́мбаль -ю m.
2) знак -у m.
2.
v.t.
сымбалізава́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
umlaut
[ˈʊmlaʊt]
n.
1) умля́ўт у герма́нскіх мо́вах
2) знак умля́ўту – ¨ (напр. у няме́цкім süss)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ро́дзімка ’ружовыя месцы на шчацэ’ (мазыр., ЛА, 3), ро́дзінка ’тс’ (брэсц., там жа) — у выніку субстантывацыі дзеепрыметніка *rod‑imъ < *roditi > радзі́ць (гл.). Мена ‑м‑ > ‑н‑, відаць, пад уплывам рус.ро́динка ’радзімы знак, радзімка’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
умо́ўныв разн. знач. усло́вный;
у. знак — усло́вный знак;
у. прыгаво́р — усло́вный пригово́р;
усё, што вы гаво́рыце, ве́льмі ўмо́ўнае — всё, что вы говори́те, о́чень усло́вно;
~ная дэкара́цыя — усло́вная декора́ция;
~нае па́ліва — усло́вное то́пливо;
○ у. рэфле́кс — усло́вный рефле́кс;
у. злу́чнік — грам. усло́вный сою́з;
у. лад — грам. сослага́тельное наклоне́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бемо́ль
(фр. bémol, ад іт. bemolle)
нотны знак, які азначае паніжэнне ноты на паўтону (параўн.дыез).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
да-ка́па
(іт. da саро = зноў, спачатку)
знак у нотным пісьме, які прапануе паўтарыць п’есу спачатку.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
контрасігнату́ра
(лац. contrasignatura = міністэрскі подпіс)
знак, які выбіваўся даўней на манетах для надання ім новай вартасці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)