szparka

ж. невялікая шчыліна, шчылінка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ро́стул, ‑у, м.

1. Вугал, атрыманы ў выніку расхілення ножак цыркуля і пад.

2. Адтуліна, шчыліна, якая ўтвараецца, калі расчыніць акно, дзверы і пад.; росчын.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

crevice

[ˈkrevɪs]

n.

вузка́я расшчэ́піна, шчы́ліна f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Stímmritze f -, -n анат. галасава́я шчы́ліна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

slit​1 [slɪt] n. прадо́льны разрэ́з; шчы́ліна;

a skirt with slits спадні́ца з разрэ́замі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ЛАКУ́НА (ад лац. lacuna паглыбленне, упадзіна; поласць),

у жывёл — поласць паміж органамі, якая не мае ўласнай сценкі, запоўненая гемалімфай ці лімфай; у чалавека — таксама разгалінаваныя паглыбленні на паверхні органа (напр., у міндалінах); у раслін (ліставая лакуна, ліставая шчыліна) — прарыў у цэнтр. цыліндры сцябла ў месцы, дзе да ліста адыходзіць праводзячы пучок.

А.С.Леанцюк.

т. 9, с. 109

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

лазе́йка ж.

1. прала́з, -зу м.;

2. перен. шчы́ліна, -ны ж., прала́з, -зу м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расще́лина

1. (ущелье) цясні́на, -ны ж.;

2. (щель) шчы́ліна, -ны ж., раско́ліна, -ны ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Déckungsgraben m -s, -gräben вайск. траншэ́я, шчы́ліна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Érdölbohrloch n -(e)s, -löcher на́фтавая шчы́ліна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)