абму́ляцца сов. натере́ть (что); (ударяя) наби́ть (что);

конь ~ляўся — ло́шадь натёрла (наби́ла) себе́ хо́лку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падапрана́цца несов., разг. (надевать подо что-л.) поддева́ть (что);

2. страд. поддева́ться; см. падапрана́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уссы́паць сов. насы́пать (на кого, что-л.)

уссыпа́ць несов. насыпа́ть (на кого, что-л.)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заво́шта нареч., разг. почему́, за что

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прако́п м. (то, что прокопано) проко́п

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пралі́цца сов. (сквозь что-л.) проли́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прашмаргну́ць сов. (сквозь что-л.) продёрнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прашмо́ргваць несов. (сквозь что-л.) продёргивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЗАСЛА́ЎСКІ (Яўген Львовіч) (н. 24.5.1920, г. Александрыя Кіраваградскай вобл., Украіна),

бел. архітэктар. Засл. архітэктар Беларусі (1980). Канд. архітэктуры (1961). Скончыў Маскоўскі арх. ін-т (1949). У 1962—72 нам. гал. архітэктара Мінска. У 1973—85 у БелНДІПгорадабудаўніцтва. З 1960 адначасова выкладчык БПА. Асн. работы ў Мінску: будынак Бел. т-ва дружбы і​1 культ. сувязі з замежнымі краінамі (1956), праект планіроўкі і забудовы жылога раёна Чыжоўка (1964, у сааўт.).’ Адзін з аўтараў генпланаў (1965, 1980, 1983) і праекта дэталёвай планіроўкі і забудовы цэнтра Мінска (1974), раённай планіроўкі Мінскай, Гомельскай, Брэсцкай, Магілёўскай абл. (1977), схемы рассялення Беларусі (1981). Аўтар прац па архітэктуры і горадабудаўніцтве.

Тв.:

Минск: Послевоенный опыт реконструкции и развития. М., 1966 (у сааўт.);

Что такое архитектура. Мн., 1978;

Градостроительство Белоруссии. Мн., 1988 (у сааўт.);

Общественные центры городских населенных мест БССР (Опыт формирования, пробл. и направления развития). Мн., 1991.

т. 6, с. 546

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

панаваро́чваць сов. (во множестве)

1. навали́ть, навороти́ть;

2. (што чым) навали́ть (что на что), прикры́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)