bribe​2 [braɪb] v. (with) дава́ць ха́бар, падкупля́ць;

They bribed the warder with money. Яны падкупілі ахоўніка грашыма.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ахо́пам ’гасцінец, хабар’ (КЭС, лаг.). Магчыма, запазычанне з мовы ідыш, параўн. a chochem ’мудрасць, хітрасць’ (з ст.-яўр. chochmas).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лупані́на ’вельмі хуткі і лёгкі даход, асабліва хабар’ (Нас.). Да лупі́ць 1 (гл.). Аб суфіксе гл. Сцяцко (Афікс. наз., 28).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

паднашэ́нне н. Präsentatión f -, -en; разм. (хабар) Schmíergeschenk n -(e)s, -e; Schmíergeld n -(e)s (грашыма)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

grease​2 [gri:s] v. зма́зваць

♦

grease smb.’s palm infml даць ха́бар каму́-н., пад купі́ць, падма́заць каго-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ЗЛАЧЫ́НСТВЫ СЛУЖБО́ВЫЯ,

злачынствы, якія пасягаюць на нармальную дзейнасць і аўтарытэт дзярж. апарата, учыненыя службовымі асобамі з выкарыстаннем свайго службовага становішча. Паводле КК Рэспублікі Беларусь да З.с. адносяцца: злоўжыванне ўладай або службовым становішчам, бяздзеянне ўлады, перавышэнне ўлады або службовых паўнамоцтваў, халатнасць, атрыманне хабару, пасрэдніцтва ў хабарніцтве, дача хабару, службовы падлог, утойванне або адмаўленне ад прад’яўлення афіц. дакументаў. Крымін. адказнасці за З.с. падлягаюць толькі службовыя асобы (за выключэннем пасрэднікаў у хабарніцтве і тых, хто даваў хабар), якія пастаянна ці часова выконваюць функцыі прадстаўнікоў улады, займаюць пасады на прадпрыемствах, ва ўстановах, арг-цыях, звязаныя з выкананнем арганізацыйна-распарадчых ці адм.-гасп. абавязкаў. Меры пакарання за З.с. залежаць ад ступені цяжкасці ўчыненага і іх грамадскай бяспекі.

М.​Р.​Белавусаў.

т. 7, с. 73

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

extort

[ɪkˈstɔrt]

v.t.

1) вымага́ць, вымуша́ць (гро́шы, абяца́ньне)

2) абдзіра́ць; браць ха́бар

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Пасулі́ць ’ацаніць’, ’запрапанаваць (паесці)’, ’паабяцаць’ (Др.-Падб.; КЭС, лаг.; Касп., Сл. ПЗБ), пасу́лка ’прапанаванне цаны за купляемы тавар’ (Нас.). Укр. сули́ти (у Фасмера, 3, 801), рус. посули́ть, посуля́ть, посу́ловать, посу́ливать ’абяцаць, прапанаваць падарунак, паслугу, не выконваючы абяцання да пэўнага часу’, посул(ка) ’сумніўнае абяцанне’, посулы ’гасцінцы, хабар’; польск. posuła, posuł ’хабар’ з укр. мовы (Варш. сл., 4, 773). Усх.-славянскае. Узыходзіць да ст.-слав. соулѣи ’лепш’ (Фасмер, 3, 800).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

nobble [ˈnɒbl] v. BrE, infml

1. псава́ць каня́, рабі́ць шко́ду каню́ (перад спаборніцтвам)

2. падкупля́ць, дава́ць ха́бар;

nobble witnesses падкупля́ць све́дак

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

palm oil

1) па́льмавы але́й

2) Brit., Sl. гро́шы, да́дзеныя як ха́бар

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)