éinzahlen vt уно́сіць (грошы), плаці́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дэзарганіза́тар

(фр. désorganisateur)

асоба, якая парушае парадак, дысцыпліну, уносіць дэзарганізацыю.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

баламу́ціць, -му́чу, -му́ціш, -му́ціць; незак., каго-што (разм.).

1. Выклікаць неспакой сярод каго-н., уносіць разлад, неразбярыху.

Б. народ.

2. Спакушаць, зачароўваць.

Ах, дзяўчаты, хопіць вам б. хлопца!

◊

Баламуціць светам (разм., неадабр.) — выклікаць непакой, нездавальненне.

|| зак. узбаламу́ціць, -му́чу, -му́ціш, -му́ціць; -му́чаны і забаламу́ціць, -му́чу, -му́ціш, -му́ціць; -му́чаны (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

інфіцы́раваць

(лац. inficere = заражаць)

уносіць інфекцыю ў арганізм, рану і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

novellíeren [-v-] vt уно́сіць дапаўне́нне ў зако́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

раз’яда́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Незак. да раз’есці.

2. перан. Уносіць разлад у што‑н., згубна дзейнічаць на каго‑, што‑н. Цяпер Адама Блецьку раз’ядалі самыя супярэчлівыя думкі. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

блытані́на ж. Durcheinánder n -s, Wírrwarr m -s, Verwírrung f -;

уно́сіць блытані́ну Verwírrung stíften

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

heréinholen vt

1) уно́сіць

2) прыму́сіць зайсці́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рэестрава́ць

(польск. rejestrować, ад с.-лац. registrare, regestrare)

уносіць у рэестр, запісваць для ўліку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

disarrange

[,dɪsəˈreɪndʒ]

v.t.

1) уно́сіць непара́дак або́ замяша́ньне, дэзарганізо́ўваць

2) разла́джваць; раскіда́ць, раскі́дваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)