ВАЕ́ННАЯ СПРА́ВА,

1) умоўны тэрмін, які ў шырокім разуменні ахоплівае ўсе пытанні, звязаныя з узбр. сіламі, іх развіццём, навучаннем, выкарыстаннем у вайне і інш., а таксама падрыхтоўкай насельніцтва на выпадак вайны.

2) У вузкім сэнсе ваенная справа ва Узбр. сілах Рэспублікі Беларусь абазначае сістэму ведаў, неабходных ваеннаслужачым і ваеннаабавязаным для паспяховага выканання свайго воінскага абавязку.

т. 3, с. 444

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

eventuál [-vεn-] a магчы́мы (пры пэўных абставінах), умо́ўны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Konditionális m -, -les грам. умо́ўны лад, кандыцыяна́ліс

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kónjunktiv m -s, -e грам. умо́ўны лад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Möglichkeitsform f -, -en грам. умо́ўны лад, кан’юнктыў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рэфле́кс м. фізіял. Refléx m -es, -e;

умо́ўны рэфле́кс bedíngter [erwórbener] Refléx;

безумо́ўны рэфле́кс únbedingter Refléx

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Kénnzeichen n -s, -

1) прыкме́та

2) (умо́ўны) знак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Konditionálsatz m -es, -sätze грам. умо́ўны дадатко́вы сказ

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

сігна́л, -лу м., прям., перен. сигна́л;

умо́ўны с. — усло́вный сигна́л;

газе́та атрыма́ла трыво́жны с. — газе́та получи́ла трево́жный сигна́л

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Сігна́л ‘умоўны знак’ (ТСБМ), сыгна́л ‘тс’ (Ласт., Некр. і Байк.). Новае запазычанне з рус. сігнал ‘тс’ ці польск. sygnał, што праз франц. signal або ням. Signal з сяр.-лац. signāle (< лац. signum ‘знак, сігнал’), гл. Фасмер, 3, 618; Брукнер, 528.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)