sharpen [ˈʃɑ:pən] v.

1. вастры́ць, тачы́ць; рабі́цца во́стрым

2. абвастра́ць, узмацня́ць;

sharpen one’s wits удаскана́льваць ро́зум; напру́жваць ува́гу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

мацава́ць

(польск. mocować)

1) трывала прымацоўваць;

2) моцна прывязваць, замацоўваць;

3) перан. рабіць моцным, узмацняць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

reinforce

[,ri:ɪnˈfɔrs]

v.t.

падмацо́ўваць; узмацня́ць, умацо́ўваць

to reinforce a wall — умацава́ць сьцяну́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

strengthen

[ˈstreŋӨən]

1.

v.t.

узмацня́ць; мацава́ць, рабі́ць мо́цным

2.

v.i.

мацне́ць, узмацня́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

стымулява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак. і незак., каго-што.

Паскорыць (паскараць) або ўзмацніць (узмацняць) ажыццяўленне чаго‑н. Стымуляваць развіццё раслін. Стымуляваць развіццё жывёлагадоўлі. □ Людзі працы ўмеюць пастаяць за плён сваёй працы, за свае здабыткі, за сваю свабоду. Бо толькі свабода стымулюе стваральную працу. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

verstärken vt

1) узмацня́ць, умацо́ўваць, мацава́ць

2) павялі́чваць (капіталаўкладанні)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

фарсі́раваць

(фр. forcer)

1) узмацняць, паскараць што-н.;

2) ваен. пераадольваць водную перашкоду пад агнём праціўніка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

амплідзі́н

[ад лац. amph(ficare) = павялічваць, узмацняць + гр. dyn(amis) = сіла]

электрычная машына для ўзмацнення слабых токаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

augment

[ɔgˈment]

1.

v.t.

пабо́льшваць, павялі́чваць, узмацня́ць

2.

v.i.

пабо́льшвацца, павялі́чвацца; расьці́ (паме́рам), узмацня́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

РА́ДЫЁ (ад лац. radio выпрамяняю),

спосаб перадачы інфармацыі з дапамогай радыёхваль. Тэрмін «Р.» выкарыстоўваецца з 1920-х г.

7.5.1895 А.С.Папоў прадэманстраваў Рускаму фіз.-хім. т-ву маланкаадзначнік (разрадаадзначнік) — першы ў свеце радыёпрыёмнік. У 1896 Г.Марконі таксама выкарыстаў эл.-магн. ваганні для радыёсувязі (перадатчык і прыёмнік Марконі паўтаралі прынцып апаратаў Папова). Першы перыяд развіцця Р. характарызаваўся выкарыстаннем іскравых тэлегр. радыёперадатчыкаў. У пач. 20 ст. з’явіліся дугавыя і машынныя генератары высокай частаты. Вынаходства электронных лямпаў дало магчымасць атрымліваць эл.-магн. ваганні розных частот, узмацняць іх і выконваць пераўтварэнні ваганняў для перадачы сігналаў любой формы і складанасці, што стала пачаткам радыёвяшчання. У 2-й пал. 20 ст. пашырылася выкарыстанне электронных і паўправадніковых прылад. Тэхніка высокачастотных ваганняў шырока ўкаранілася ў розныя галіны навукі, тэхнікі, прам-сці, дала магчымасць стварыць самастойныя галіны: радыёастраномію, радыёлакацыю, радыёнавігацыю, тэлебачанне і інш.

А.​Л.​Ткачэнка.

т. 13, с. 230

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)