bléibend a праця́глы, до́ўгі; трыва́лы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dáuerhaft a трыва́лы, даўгаве́чны; мо́цны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Сці́пры ’шчыльны, сціснуты, збіты’, ’моцны, цвёрды, трывалы’ (Ласт.). Паводле Ластоўскага (там жа, 448), у выніку кантамінацыі сціслы і сперты (гл. перці), што малаверагодна; хутчэй з літ. stiprùs ’моцны, цвёрды, трывалы’, старое stìpras ’моцны; мужны’, лат. stiprs ’моцны’, адносна якіх гл. Смачынскі, 604. Фіксацыя толькі ў слоўніку Ластоўскага можа сведчыць ігра штучнае ўтварэнне.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

даўгаве́чны lánglebig; lánge während; von hóher Lébensdauer [Nútzungsdauer], dáuerhaft, háltbar (моцны, трывалы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

cast-iron​2 [ˌkɑ:stˈaɪən] adj.

1. чыгу́нны

2. цвёрды; мо́цны; трыва́лы; непахі́сны; нязло́мны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

consistent [kənˈsɪstənt] adj.

1. паслядо́ўны, сто́йкі; заўзя́ты; трыва́лы, пастая́нны

2. (with) сумяшча́льны; адпаве́дны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ДУРАЛЮМІ́Н (ад ням. Düren — горад, дзе была распачата прамысл. вытв-сць сплаву, + алюміній),

дзюраль, дзюралюміній, назва групы сплаваў на аснове алюмінію. Мае дабаўкі (па масе) медзі (2,2—5,2%), магнію (0,2—2,7%), марганцу (0,2—1%). Найб. трывалы і найменш каразійнаўстойлівы сярод алюмініевых сплаваў, таму Д. часта плакіруюць чыстым алюмініем. Выкарыстоўваюць як канстр. матэрыял у авіяц. і трансп. машынабудаванні.

т. 6, с. 262

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

indissoluble

[,ɪndɪˈsɑ:ljəbəl]

adj.

нераствара́льны, нераспушча́льны; неразры́ўны, непары́ўны; трыва́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

uncompromising

[ʌnˈkɑ:mprəmaɪzɪŋ]

adj.

непадаўкі́, трыва́лы, сто́йкі, пасьлядо́ўны; бескампрамі́сны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Пя́лы ’трывалы, устойлівы’: пялы хлопяц (свісл., Сцяшк. Сл.). Відаць, ад пяць ’напружваць, напінаць’ (гл.), параўн. чу́лы ад чуць і пад.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)