пяры́ на , -ы, мн. ы́ н, ж.
Мяккая тоўстая падсцілка на ложак у выглядзе доўгага мяшка, напоўненага пер’ем або пухам.
|| памянш. пяры́ нка , -і, Д М мн. ж.
|| прым. пяры́ нны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
караткава́ ты , ‑ая, ‑ае.
Крыху карацейшы, чым трэба. Лістоўніца была тоўстая , і караткаватая піла не мела вялікага разгону. Пальчэўскі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ды́ шаль , -шля, мн. м.
1. Тоўстая аглобля, якая прымацоўваецца да сярэдзіны пярэдняй восі пры парнай запрэжцы.
2. У плузе: жалезная выгнутая пласціна, да пярэдняга канца якой прымацоўваецца ворчык.
|| прым. ды́ шлевы , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Dí ckdarm m анат. то́ ўстая кі́ шка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Schlá ckwurst f то́ ўстая вэ́ нджаная каўбаса́ (гатунак )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ДРАП (ад франц. drap сукно),
тоўстая тканіна з шэрсці. Звычайна мае 2 слоі, добра захоўвае цяпло. Бывае варсаваны і неварсаваны, адна- і шматкаляровы. З Д. шыюць верхняе адзенне.
т. 6, с. 200
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БА́ ЙКА (польск. bajka ад галандскага baai),
мяккая, тоўстая баваўняная або шарсцяная тканіна з прыгладжаным ворсам. З баваўнянай байкі шыюць цёплую бялізну, жаночае або дзіцячае адзенне, з шарсцяной — дэмісезонныя паліто.
т. 2, с. 224
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
сухадрэ́ віна , ‑ы, ж.
Разм. Засохлае на корані дрэва. Псавала гэты прыгожы куточак толькі тоўстая сухадрэвіна з рассечанай маланкай верхавінай. Каліна .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дылёўка , ‑і, Д М ‑лёўцы; Р мн. ‑лёвак; ж.
Абл. Тоўстая дошка. Да акон былі прымацаваны выструганыя з дылёвак аканіцы. Бажко .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чапра́ к , ‑у, м.
Найбольш тоўстая і моцная частка скуры са спіны жывёлы, што ідзе на выраб падэшвы і для тэхнічных патрэб.
[Цюрк.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)