Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
sugar daddy
Sl.старэ́йшы мужчы́на, шчо́дры на падару́нкі маладо́й жанчы́не
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
прыда́цца², 1 і 2 ас. не ўжыв., -да́сца; -да́ўся, -дала́ся, -ло́ся; зак.
1. Дадацца, далучыцца да каго-, чаго-н.; перадацца.
Яму прыдалося (безас.) упартасці.
Меркавалі, што хвароба прыдалася дзіцяці ад паганага вока.
2. Здацца, уявіцца.
Мне спачатку прыдалося (безас.), што ён намнога старэйшы.
|| незак.прыдава́цца, -дае́цца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
скры́тнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць скрытнага (у 1 знач.). Гэта быў хлопец бадай старэйшы за ўсіх тут, яго недалюблівалі за скрытнасць.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бо́льшы, ‑ая, ‑ае.
1.Выш. ст.дапрым. вялікі (у 1 знач.). Завостраныя вяршыні большых дрэваў, якія раслі ў яры, — бяроз, асін, алешын, — былі ўпоравень з узгоркамі.Мележ.
2.Старэйшы па ўзросту, званню і пад. Меншы брат крычыць на большага: — Хоць ты і старэйшы, а ў крыўду я табе не дамся!Якімовіч.[Вартавы:] Якога табе начальніка? [Дзед Бадыль:] Самага большага.Крапіва.
3.узнач.наз.Разм.Старэйшы, дарослы. [Мацвей] давольны быў і тым, што ўслужыў большым.Лобан.
4.узнач.наз. Значнае, важнае, істотнае. Згубіўшы большае, не шкадуй меншае.Прыказка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ста́рший
1.(по возрасту)старэ́йшы;
2.(по званию, должности) ста́ршы;
3.сущ. ста́ршы, -шага м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ДЭКА́Н (ад лац. decanus дзесятнік, першапачаткова — начальнік 10 салдат),
1) кіраўнік факультэта ў ВНУ.
2) У каталіцкай і англіканскай цэрквах — старэйшы свяшчэннік, які наглядае за групай прыходаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
household[ˈhaʊshəʊld]n.
1. сям’я́, сяме́йнікі, дама́шнія;
the head of the householdстарэ́йшы ў сям’і́
2. ха́тняя гаспада́рка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
КА́ІН,
паводле біблейскай міфалогіі, старэйшы сын Адама і Евы, земляроб. Забіў з зайздрасці брата Авеля, пастуха. Пракляты богам за братазабойства (асуджаны на вечнае блуканне) і адзначаны асобым знакам («Каінава пячатка»).