channel [ˈtʃænl] n.

1. пралі́ў; кана́л; рэ́чышча;

the (English) Channel Ла-Манш

2. кана́л (на радыё, тэлебачанні); крыні́ца (перан.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ста́рыца, ‑ы, ж.

Старое, перасохлае рэчышча. [Сабіна] на момант застывае з іголкай у руцэ, радасна і неяк задумліва глядзіць не на бераг, а ўбок, налева, дзе бурым чаротам цямнее старыца — даўняе, парослае лазой, рэчышча ракі. Ракітны. Усё часцей трапляюцца старыцы — вялікія паўколы бліскучай, люстранай роўнядзі: гэта тыя ўчасткі, дзе цякла Прыпяць раней і якія спрамілі рачнікі. Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Буйра́к ’сухое рэчышча’. Гл. байра́к 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

цюфя́к

(тат. tuśek)

гнуткае пакрыццё каля мастоў, плацін для засцярогі рэчышча ракі і берагоў ад размыву.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

адгалінава́цца сов.

1. ответви́ться;

рука́ў ракі́ ~ва́ўся ад рэ́чышча — рука́в реки́ ответви́лся от ру́сла;

2. (выделиться) отпочкова́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рысбе́рма

(гал. rijsbenn, ад rijs = дубец + berm = вал, насып)

частка гідратэхнічнага збудавання, прызначаная для ўмацавання рэчышча патоку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

koryto

koryt|o

н.

1. карыта; кармушка;

2. рэчышча;

rzeka wyszła z ~a — рэчка вышла з берагоў;

rzeka zmieniła ~o — рака змяніла рэчышча

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

рысбе́рма, ‑ы, ж.

Спец. Частка гідратэхнічнага збудавання, прызначаная для ўмацавання рэчышча патоку. Старэйшыя спыняліся на мастку, глядзелі цераз парэнчы ўніз на прасмалены насціл вадабоя, на шчэбень рысбермы. Шамякін.

[Гал. rijsberm.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ло́же ср.

1. (постель) пасце́ль, -лі ж.;

2. (русло) рэ́чышча, -шча ср.;

3. (ружья) ло́жа, -жы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ру́сло ср.

1. рэ́чышча, -шча ср., ручво́, -ва́ ср.; ло́жа, -жа ср.;

ру́сло вы́сохшей реки́ рэ́чышча (ручво́) вы́сахлай ракі́;

2. перен. ход, род. хо́ду м., ручво́, -ва́ ср.;

жизнь вошла́ в норма́льное ру́сло жыццё пайшло́ нарма́льным хо́дам.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)