bstecken vt

1) адко́лваць, адшчапля́ць;

das Haar ~ распуска́ць валасы́

2) адзнача́ць ты́чкамі [калка́мі, іго́лкамі]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Пі́зі, пізікі, піткі ’слёзы’, nici (пусксщъ) нюні (распускаць)’, пізі пускатэ ’плакаць’, пізя, пізяло, пьгзя ’плаксун’ (драг., Нар. лекс.; Сл. Брэс.; ТС). Магчыма, звязана з укр. гуц. пізьма ’гнеў’. Відаць, гукапераймальнае, гл. пызі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

балбата́ць

1. разм. (гаварыць) plppern vi; schwtzen vi; parleren vi (бегла гаварыць на замежнай мове); ndeutlich sprchen* (гаварыць невыразна);

2. (распускаць чуткі) Gerüchte verbriten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

upłynniać

незак.

1. рэалізаваць; пускаць y абарот;

2. распускаць, плавіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zirkuleren vi цыркулява́ць, быць [знахо́дзіцца] у абарачэ́нні;

~ lssen* пуска́ць у абарачэ́нне; перан. распуска́ць (чуткі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ба́ўкаць ’званіць’ (Др.-Падб., Гарэц., Бяльк., гл. і Касп.), ’гаварыць, распускаць нядобрыя чуткі’ (Бяльк.). Параўн. рус. дыял. (ярасл., пск.) ба́вкать лаяць; званіць; нагаворваць на каго-н.’ Укр. бе́вкати, бо́вкати і г. д. Гукапераймальнае слова. Параўн. Рудніцкі, 156.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

snivel

[ˈsnɪvəl]

1.

v.i. (-ll-)

пла́каць, усхлі́пваючы; распуска́ць со́плі

2.

n.

1) плаксі́васьць f.

2) смаркачы́, со́плі pl. only

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unbind

[ʌnˈbaɪnd]

v.t. -bound, -binding

1) вызваля́ць зь няво́лі

to unbind a prisoner — вы́зваліць вя́зьня

2) разьвя́зваць, распуска́ць, расслабля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Раскудзе́ліцца ’рассваволіцца’ (івац., ЖНС). Відаць, да кудзеля (гл.) з няясным метафарычным пераносам, магчыма, праз сінанімічнае распусціцца, параўн. рус. арханг. раскудели́тьраспускаць ніткі’ і пск. раскудели́ться ’раззлавацца’. Не выключана сувязь з праку́дзіць ’гарэзнічаць, вычвараць’, праку́да ’ахвотнік да свавольстваў, гарэза’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

inschmelzen*

1. vt растапля́ць; расплаўля́ць; распуска́ць

2. vi (s)

1) пла́віцца, растапля́цца, распуска́цца

2) ме́ншаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)