rank and file[ˌræŋkəndˈfaɪl]n.the rank and file 1.mil. радавы́я, салда́ты, радавы́ саста́ў
2. радавы́я чле́ны (партыі, арганізацыі)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Тапаро́вы ’стараста арцелі лесарубаў’ (беласт., Ніва, 1973, 11 лістап.). Утворана ад тапор (гл.) па мадэлі, характэрнай для польск.szeregowy ’радавы’ і пад.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Pánzerschützem -n, -n танкі́ст (радавы)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Pánzersoldatm -en, -en танкі́ст (радавы)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
БАРО́Н (франц. baron),
у Зах. Еўропе ў сярэднія вякі непасрэдны васал караля, пазней радавы дваранскі тытул (жан. баранэса). У Англіі (захаваўся і цяпер) тытул знаці, па рангу ніжэйшы за тытул віконта.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
airman
[ˈermən]
n., pl. -men
1) авія́тар -а, лётчык -а m.
2) радавы́ ў авія́цыі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
вылучэ́нец, ‑нца, м.
Разм.Радавы супрацоўнік (рабочы, селянін, служачы), вылучаны на адказную работу. У цэнтры аповесці «Таварыш Мінкін» — адна з самых тыповых фігур таго часу — вылучэнец з рабочых.Каваленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЖУ́ПА,
адм.-тэр. адзінка ў паўд. і зах. славян у 10 — пач. 20 ст. На чале Ж. стаяў жупан (першапачаткова радавы старэйшына, пазней феадал). У тапаніміцы Югаславіі, Харватыі, Славеніі і інш. Ж. — назва некат. гіст. абласцей.
