ГО́ ЖА ,
радовішча пяску каля в. Гожа Гродзенскага р-на. Паклад звязаны са стараж. -алювіяльнымі адкладамі 2-й надпоймавай тэрасы р. Нёман. Пяскі шэрыя і жаўтавата-шэрыя, палевашпатава-кварцавыя, дробна- і сярэднезярністыя, з лінзамі тонка- і буйназярністага пяску . Разведаныя запасы 23,85 млн. м³ , перспектыўныя 9,96 млн. м³ . Магутнасць карыснай тоўшчы 3,6—12 м , ускрышы 0,2—3,3 м . Пяскі прыдатныя на вытв-сць сілікатна-бетонных вырабаў. Радовішча распрацоўваецца Гродзенскім камбінатам буд. матэрыялаў.
А.П.Шчураў .
т. 5, с. 321
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
су́ месь , -і, мн. ж.
1. Спалучэнне чаго-н. рознага, разнароднага.
С. араматаў.
С. розных гатункаў вішні.
2. Мешаніна розных рэчываў, прадметаў.
С. пяску і гліны.
|| прым. су́ месевы , -ая, -ае (да 2 знач. ; спец. ).
Сумесевая пража.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ва́ шгерд , ‑а, М ‑дзе, м.
Спец. Прасцейшае прыстасаванне для прамыўкі залатаноснага пяску .
[Ням. Waschherd.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Кульбакі (радовішча пяску для сілікатнай цэглы, Гродзенскі ц-н) 4/22
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Мыле́ ц ’плывун, ілісты слой пяску ’ (ТСБМ ; гродз. , дзярж. , ганц. , Сл. ПЗБ ), ’суглінак’ (Бяльк. ). Да мыл (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дро́ бнасць , ‑і, ж.
Уласцівасць дробнага (у 1 і 2 знач.). Дробнасць твару. Дробнасць пяску .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пенасіліка́ т , ‑у, М ‑каце, м.
Будаўнічы матэрыял з вапны і молатага пяску ; порысты бетон.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шклама́ са , ‑ы, ж.
Спец. Аднародная вадкая маса, якую атрымліваюць плаўленнем кварцавага пяску ; шкляная маса.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ры́ цца разм. ú mwühlen vi ú ddeln vi гуляць у пяску ); herú mkramen vi ú mwühlen vi á ufwühlen vt у рэчах )
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пескаструме́ нны , ‑ая, ‑ае.
Які дзейнічае або ажыццяўляецца пры дапамозе моцнага струменя пяску . Пескаструменны апарат. Пескаструменная апрацоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)