прибы́тие ср. прыбыццё, -цця́ ср.; неоконч. прыбыва́нне, -ння ср.; прые́зд, -ду м.; прыхо́д, -ду м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апрыхо́даваць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак.

Спец. Запісаць у прыход. Сёння камісія ад праўлення калгаса апрыходавала стагі сена, што сёй-той быў накасіў без дазволу на калгаснай сенажаці. Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

parish [ˈpærɪʃ] n. царко́ўны прыхо́д, пара́фія;

He is a vicar of a large rural parish. Ён вікарый вялікага вясковага царкоўнага прыхода.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гуд, ‑у, м.

Тое, што і гудзенне. Пчаліны гуд. □ Мы слухалі з табой прыход вясны ў полі, Спеў жаўрука нястомны, Машын сталёвых гуд. А. Астапенка.

•••

Гудам гудзець гл. гудзець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Kómmen n -s

1) прыхо́д, прыбыццё, прые́зд

2) наступле́нне (зімы і г.д.);

~ und Géhen прыхо́д і адыхо́д; штурхані́на, мітусня́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Máchtantritt m -(e)s, -e прыхо́д да ўла́ды

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rise to

быць на ўзро́ўні

rise to power — прыхо́д да ўла́ды

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

расхо́д, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

1. Трата, расходаванне чаго-н.

Р. электраэнергіі.

2. звычайна мн. Сума зрасходаваных грошай; выдаткі.

У наступным месяцы будуць вялікія расходы.

3. Графа ў бухгалтарскіх кнігах для запісу выдаткаў; проціл. прыход.

◊

Вывесці (пусціць, спісаць) у расход (разм.) — знішчыць, расстраляць.

Кішэнныя расходы — дробныя асабістыя расходы.

|| прым. расхо́дны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

advent [ˈædvənt] n.

1. прыбыццё, прыхо́д

2. Advent eccl. прышэ́сце

3. Advent eccl. Адве́нт, перы́яд (чатыры тыдні) пе́рад Хрысто́вым нараджэ́ннем (у заходнім хрысціянстве)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

нясвоечасо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які адбываецца або адбыўся не ў свой час, не тады, калі трэба. Нясвоечасовы прыход на працу. Нясвоечасовая выплата грошай. // Які быў зроблены або адбыўся ў неадпаведны момант, недарэчы. Нясвоечасовая заўвага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)