АВЕ́РС (франц. avers ад лац. adversus павернуты тварам),

правы (галоўны) бок манеты, медаля, банкноты. Аверсам манет, як правіла, лічыцца бок з партрэтам манарха, яго манаграмай або імем ці выявай інш. асобы (пры іх адсутнасці — з гербам або абазначэннем наміналу); на аверсе мемарыяльных манет змешчана сюжэтная выява; медалёў — паведамленне аб нагодзе выпуску; банкнот — герб і подпіс адказных асоб. Параўн. Рэверс.

т. 1, с. 62

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

засве́дчыць сов. засвиде́тельствовать; (документ — ещё) удостове́рить, заве́рить;

з. по́дпіс — засвиде́тельствовать (удостове́рить, заве́рить) по́дпись

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выкрута́сісты, ‑ая, ‑ае.

Разм. Надзвычай мудрагелісты, вычварны. Выкрутасісты подпіс. Выкрутасістая мова. □ [Сцёпка:] — Каб выказаць разумную думку, не трэба многа прыгожых і выкрутасістых слоў. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

sygnować

незак. ставіць свой подпіс; падпісваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

контрасігна́цыя, ‑і, ж.

Спец. Подпіс афіцыяльнай асобы (напрыклад, міністра) на дакуменце, выдадзеным кіраўніком дзяржавы, які азначае, што дадзеная асоба бярэ па сябе адказнасць за дакумент.

[Ням. Kontrassignation ад лац. contra — супраць і assigno — стаўлю пячатку.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

attest [əˈtest] v. fml

1. све́дчыць; быць до́казам

2. па све́дчыць, засве́дчыць; пацвярджа́ць, сцвярджа́ць;

attest a signature засве́дчыць по́дпіс

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

endorsement

[ɪnˈdɔrsmənt]

n.

1) пацьве́рджаньне, падтрыма́ньне n.

2) по́дпіс (на чэ́ку)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Únterschrift f -, -en по́дпіс;

séine ~ gében* даць (свой) по́дпіс;

éine ~ léisten падпі́свацца, ста́віць (свой) по́дпіс;

die ~ vollzíehen* вы́канаць [зрабі́ць] акт падпіса́ння (дагавора і г.д.);

éine Úrkunde mit der ~ verséhen* забяспе́чыць дакуме́нт по́дпісам;

zur ~ vórlegen перада́ць [прадста́віць, даць] на по́дпіс

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пара́ф

(фр. paraphe, ад гр. paragraphos = параграф)

1) росчырк у подпісе;

2) скарочаны подпіс, ініцыялы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

змацава́ць, -цу́ю, -цу́еш, -цу́е; -цу́й; -цава́ны; зак.

1. што. Моцна злучыць.

З. бярвёны скобамі.

Сумесная барацьба іх яшчэ больш змацавала (перан.).

2. што чым. Засведчыць што-н. (афіц.).

З. дакумент подпісам.

З. подпіс пячаткай.

|| незак. змацо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. змацава́нне, -я, н. і змацо́ўванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)