труна́

(польск. truna, ад с.-в.-ням. truhe)

1) спецыяльная скрыня, у якой хаваюць нябожчыка;

2) перан. пагібель, канец; легчы ў труну — памерці;

т. чакае — пара паміраць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

totlachen I ttlachen

~, sich аддз. паміра́ць са сме́ху

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vernden vi (s) скана́ць, паміра́ць; здо́хнуць (пра жывёл)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Cui nasci contigit, mori restat

Каму давялося нарадзіцца, таму давядзецца і памерці.

Кому пришлось родиться, тому доведётся умереть.

бел. Як ні круці, а прыйдзецца памярці. Хто нарадзіўся, той і паміраць мусіць. Бог даў. Бог узяў. Раз жыць, раз і паміраць. Смерць і радзіны не выбіраюць гадзіны. Не памрэ толькі той, хто не нарадзіўся.

рус. Сколько ни ликовать, а смерти не миновать. Двум смертям не бывать, а одной не миновать. Сколько ни жить, а смерти не отбыть.

фр. On ne meurt qu’une fois (Умирают лишь раз).

англ. Death when it comes will have no denial (Смерть не принимает отказа).

нем. Der Tod hat noch keinen vergessen (Смерть ещё не забывала никого).

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

неразва́жлівы, ‑ая, ‑ае.

Такі, якому не ўласціва разважлівасць. — Я не хачу, каб мой муж хадзіў [на заданне] недзе без мяне. Удваіх і паміраць лягчэй. Вы не ведаеце яго [Міколу] — ён такі неразважлівы, усюды лезе, на ражон. Новікаў. // Які робіцца без папярэдняй развагі; неабдуманы. Неразважлівы ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ме́рліны ’цырымонія з прычыны смерці каго-небудзь’ (Федар. 1), палес. мэрлы́ны ’тс’ (КЭС). Да мерціпаміраць’ (гл.) > ме́рлы ’памёршы’ (Ян.). Аб суфіксе ‑іны гл. Сцяцко, Афікс. наз., 43.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

expire [ɪkˈspaɪə] v.

1. канча́цца, зака́нчвацца, міна́ць (пра тэрмін на дакуменце);

My visa expires next month. Мая віза заканчваецца ў наступным месяцы.

2. lit. паміра́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

БАНІЁНІС, Банёніс (Banionis) Данатас Юозавіч (н. 28.4.1924, г. Каўнас), літоўскі акцёр, рэжысёр, тэатр. дзеяч. Нар. арт. Літвы (1973), нар. арт. СССР (1974). Скончыў драм. студыю пры Панявежскім т-ры (1946), у якім працуе з 1940 (з 1980 гал. рэжысёр, з 1984 дырэктар і маст. кіраўнік). Драм. акцёр, стварыў па-філасофску абагульненыя, псіхалагічна дакладныя вобразы: Тэсман («Геда Габлер» Г.​Ібсена), Ломен («Смерць коміваяжора» А.​Мілера), Эдгар («Танец смерці» А.​Стрындберга), Брукас («Піюс не быў разумны» Ю.​Грушаса) і інш. Сярод пастановак: «Амадэус» П.​Шэфера, «Вечар» А.​Дударава. З 1959 здымаецца ў кіно: «Ніхто не хацеў паміраць» (Дзярж. прэмія СССР 1967), «Мёртвы сезон», «Гоя», «Уцёкі містэра Мак-Кінлі» (Дзярж. прэмія СССР 1977, «Салярыс» і інш. Яго творчасці прысвечаны фільмы «Я — бедны кароль» і «Майстар з маленькага горада». Дзярж. прэмія Літвы 1969.

Д.Ю.Баніёніс.

т. 2, с. 279

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ме́рлевіца ’старое рэчышча’ (вілен., Яшк.), укр. жытом. ме́рлевиця ’тс’. Да мерлы ’памершы’ < прасл. mertiпаміраць’. Параўн. таксама каш. mərləca, mərlovʼina ’дробная, нікудышняя салома’, mərləzna ’неўрадлівае поле’, mərləna ’нязжатыя мізэрныя збожжавыя’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

famish

[ˈfæmɪʃ]

1.

v.t.

мары́ць го́ладам

2.

v.i.

1) быць мо́цна гало́дным; галадава́ць

2) паміра́ць з го́ладу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)