адпя́рыць
‘пабіць, пакараць, адбіць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адпя́ру |
адпя́рым |
| 2-я ас. |
адпя́рыш |
адпя́рыце |
| 3-я ас. |
адпя́рыць |
адпя́раць |
| Прошлы час |
| м. |
адпя́рыў |
адпя́рылі |
| ж. |
адпя́рыла |
| н. |
адпя́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адпя́р |
адпя́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адпя́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пакалесава́ць
‘пакараць каго-небудзь смерцю на спецыяльным коле’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пакалясу́ю |
пакалясу́ем |
| 2-я ас. |
пакалясу́еш |
пакалясу́еце |
| 3-я ас. |
пакалясу́е |
пакалясу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пакалесава́ў |
пакалесава́лі |
| ж. |
пакалесава́ла |
| н. |
пакалесава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пакалясу́й |
пакалясу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пакалесава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пакара́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да пакарыцца.
2. Зал. да пакараць 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
калесава́ць, калясую, калясуеш, калясуе; зак. і незак., каго.
Гіст. Пакараць (караць) смерцю на спецыяльным коле.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зладзе́йства, ‑а, н.
1. Занятак злодзея; крадзеж чужой маёмасці. Пакараць за зладзейства.
2. Зладзейскі ўчынак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
inflict a penalty
пакара́ць; накла́сьці пакара́ньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
verdónnern vt разм. прыгавары́ць, прысудзі́ць, пакара́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
severely [sɪˈvɪəli] adv. суро́ва, жо́рстка, стро́га; мо́цна;
punish smb. severely суро́ва пакара́ць каго́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
вы́хвастаць, ‑хвашчу, ‑хвашчаш, ‑хвашча; зак., каго.
Разм. Набіць, пакараць розгамі, пугай, дзягай; адлупцаваць, адхвастаць. // Хвошчучы, выбіць. Выхвастаць вочы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
conquer [ˈkɒŋkə] v.
1. заваёўваць, пакара́ць
2. перамага́ць, пераадо́льваць, перасі́льваць;
conquer the enemy перамагчы́ во́рага
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)