фланго́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да фланга, знаходзіцца на флангу, адбываецца з фланга. Фланговая пазіцыя. Фланговы ўдар.

2. у знач. наз. фланго́вы, ‑ага, м. Крайні з фланга ў шарэнзе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

untenable [ʌnˈtenəbl] adj. неперакана́ўчы (аргумент, факт і да т.п.); няслу́шны, беспадста́ўны (факт);

an untenable position беспадста́ўная пазі́цыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Kámpfstellung f -, -n вайск. баяво́е размяшчэ́нне, баява́я пазі́цыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

непрыміра́льны, непрыміры́мы únversöhnlich; únnachgiebig;

непрыміры́мая пазі́цыя die únversöhnliche Éinstellug (да чаго-н. zu D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зыхо́дны, ‑ая, ‑ае.

Такі, з якога пачынаецца што‑н.; пачатковы. Зыходная пазіцыя. Выхадны пункт погляду. □ Для беларускіх пісьменнікаў, якія выступіла заснавальнікамі нацыянальнай прозы, фальклорныя крыніцы з’явіліся ў некаторай ступені зыходным пунктам, ад якога яны адштурхоўваліся. Пшыркоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wyczekujący

wyczekując|y

чакальны;

postawa ~a — пазіцыя чакання

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ahumanistyczny

антыгуманістычны; антыгуманны; нечалавечны;

~a postawa — антыгуманістычная пазіцыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

stance [stæns] n.

1. по́за; сто́йка;

a left-hand stance левабако́вая сто́йка (у боксе);

a threat-ening stance пагро́злівая по́за

2. (on) пазі́цыя, устано́ўка;

a moralizing stance маралізава́нне;

a self-interested stance эгаісты́чная пазі́цыя;

What’s your stance on corporal punishment? Як вы ставіцеся да смяротнага пакарання?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Калама́ніца ’чарнільніца’ (ваўк., Сцяшк.). Нельга выключыць памылковага запісу каламарніца або каламажніца. Менш верагодна дапускаць спрашчэнне групы зычных, паколькі пазіцыя тут даволі тыповая і ў іншых адпаведных выпадках спрашчэння не назіраецца. Або, магчыма, тут было фармальнае збліжэнне лексем каламажка, каламазь і каланіца? Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

БІТ (англ. bit),

1) у вылічальнай тэхніцы двайковы разрад машыннага слова; пазіцыя двайковай лічбы ў двайковым кодзе; састаўная частка байта. Лік бітаў памяці ЭВМ вызначае найб. колькасць інфармацыі, якая ў ёй змяшчаецца. Колькасць бітаў ліку — колькасць двайковых разрадаў для яго запісу.

2) У тэорыі інфармацыі — адзінка вымярэння колькасці інфармацыі. 1 біт дае крыніца інфармацыі з 2 узаемна выключальнымі роўнаімавернымі паведамленнямі.

т. 3, с. 160

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)