Вяро́за ’вярзенне, падман, хлусня’ (КТС). Да вярзці́. Заканчэнне слова ‑оза, магчыма, ужыта Якубам Коласам у якасці суфікса па аналогіі да пагроза дзеля рыфмы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

potential​2 [pəˈtenʃl] adj. патэнцыя́льны;

a potential threat to national security патэнцыя́льная пагро́за нацыяна́льнай бяспе́цы;

potential customers патэнцыя́льныя пакупнікі́(кліенты)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Dróhung f -, en пагро́за;

éine ~ áusstoßen* выкры́кваць пагро́зы, пагража́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

гро́зьба, ‑ы, ж.

Разм. Абяцанне прычыніць каму‑н. непрыемнасці зло; запалохванне, пагроза. Будуць лаяць — няхай лаюць, Будуць біць — няхай і б’юць, — Тыя грозьбы не пужаюць І не кратаюць нічуць. Колас. Адбегшы, здалёк чую.. грозьбу: — Папомніш ты мяне, галетнік чортаў! Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непасрэ́дна

1. únmittelbar; únvermittelt dirékt (наўпрост);

непасрэ́дная пагро́за вайны die únmittelbare Kríegsgefahr;

непасрэ́днае кіраўні́цтва nächsthöhere Léitung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

worldwide

[,wɜ:rldˈwaɪd]

adj.

пашы́раны па ўсім сьве́це; сусьве́тны

the worldwide threat of atomic radiation — сусьве́тная пагро́за а́тамнай радыя́цыі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

jednoczyć

jednoczy|ć

незак. аб’ядноўваць, яднаць, злучаць;

zagrożenie jednoczyć ludzi — пагроза аб’ядноўвае людзей

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

страхата́ ж. разм..

1. гл. страх;

2. (пагроза) Gefáhr f -; Bedróhung f -;

3. прысл. (вельмі) sehr, schrécklich, fúrchtbar

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Выгро́зы ’прачуханка’, рус. ’пристрастка’ (Байк. і Некр.), выгро́за ’староннасць, прадузятасць’ (Бяльк.). Да выгража́ць ’пагражаць, палохаць’; параўн. польск. wygrażać ’тс’, што ўтворана ад гразіць ’пагражаць’ (гл.); не зусім яснае семантычнае развіццё, калі прыняць, што ў Бялькевіча правільна вызначана значэнне слова; параўн. таксама чэш. vyhrůzka ’пагроза’, рус. ’острастка’ і vyhrožovati ’пагражаць, палохаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

адзінакро́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які паходзіць ад аднаго бацькі, але ад розных маці (пра дзяцей). // Які звязаны агульнасцю паходжання (аб братэрскіх народах, дзяржавах). Над працоўнымі Заходняй Беларусі і Заходняй Украіны навісла пагроза трапіць у рабства да гітлераўскай Германіі. У такіх умовах Савецкі ўрад прыняў рашэнне аб аказанні дапамогі сваім адзінакроўным братам. «Весці».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)