панато́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

1. што. Натачыць, навастрыць усё, многае. Панаточваць нажы.

2. чаго. Вытачыць на станку вялікую колькасць чаго‑н. Панаточваць верацён.

3. (1 і 2 ас. не ўжыв.), чаго. Нагрызці вялікую колькасць чаго‑н. (пра грызуноў, насякомых). Панаточвалі мышы саломы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наточи́ть​I сов.

1. (изготовить из дерева) натачы́ць, мног. панато́чваць;

2. (сделать острым) навастры́ць; (на точиле) натачы́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лы́жи мн. лы́жы, род. лыж, ед. лы́жа, -жы ж.;

◊

навостри́ть лы́жи навастры́ць лы́жы, даць (зада́ць) дзёру, даць (зада́ць) лататы́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́тачыць

1. dréhen vt, dréchseln vt (на такарным станку); schléifen* vt (на шліфавальным станку);

2. разм. (навастрыць) spítzen vt, schärfen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

skate​1 [skeɪt] n.

1. канёк;

figure skates канькі́ для фігу́рнага ката́ння;

racing skates бегавы́я канькі́;

skate guards чахлы́ для канько́ў

2. ро́лікавы канёк; ро́лік

♦

get/put one’s skates on BrE, infml ≅ навастры́ць лы́жы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Найстры́ць ’навастрыць’, найстрыны ’навостраны’ (іўеў., Сцяшк. Сл.). Паводле Карскага (1, 159), вытворнае ад істрыць (гл.): у гаворках, якія ведаюць на месцы о ненаціскнога ў пэўных складах ы, пачатковае о ненаціскное ў некаторых словах змяняецца ў і, паколькі ы ў пачатку слоў не сустракаецца: спяць, ігарод, ігурец, імбарь — усе прыклады з паўночнага Усходу Беларусу дзе і фактычна не на месцы o, а замяніла рэдукаваны галосны, які з’явіўся на яго месцы. Аднак фіксацыя найстрыць на захадзе ставіць пад сумненне такое тлумачэнне. Магчыма, тут уплыў форм тыпу войстры, гойстры.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

напра́вить сов.

1. накірава́ць, скірава́ць;

2. (лезвие) напра́віць, наве́сці; (наточить) навастры́ць; (косу) намянці́ць;

3. (наладить, организовать) нала́дзіць;

4. (внести много исправлений) напра́віць, вы́правіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

натачы́ць, ‑тачу, ‑точыш, ‑точыць; зак.

1. што. Навастрыць на тачыле. Я сякеру вазьму, Натачу, навастру, І пайду ў сыр-бор, На зарніцу-зару. Бядуля. // чаго. Тое ж, але ў вялікай колькасці. Натачыць дзесятак нажоў.

2. чаго. Вырабіць на такарным станку нейкую колькасць чаго‑н. Натачыць дэталей.

3. (1 і 2 ас. не ўжыв.), чаго. Нагрызці нейкую колькасць чаго‑н. (пра грызуноў, насякомых). Натачылі мышы саломы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

переточи́ть сов.

1. (наточить всё, многое) навастры́ць, павастры́ць, перавастры́ць;

переточи́ть все ножи́ навастры́ць (павастры́ць, перавастры́ць) усе́ нажы́;

2. (заново, больше, чем надо) перавастры́ць;

3. (на токарном станке — обо всём, многом) натачы́ць, патачы́ць, ператачы́ць;

4. (заново — на токарном станке) ператачы́ць;

переточи́ть все карандаши́ перавастры́ць усе́ ало́ўкі;

переточи́ть все ножи́ перавастры́ць усе́ нажы́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́править​I сов.

1. (выпрямить) вы́прастаць, мног. павыпро́стваць; (выровнять) вы́раўнаваць, мног. павыраўно́ўваць;

2. (бритву и т. п.) напра́віць, навастры́ць;

3. (исправить) вы́правіць, мног. павыпраўля́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)