Miníster n -s, - міні́стр;

~ für Áuswärtige Ángelegenheiten міні́стр заме́жных спраў;

ein ~ óhne Geschäftsbereich міні́стр без партфе́ля;

zum ~ ernénnen* назна́чыць на паса́ду міні́стра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Áußenminister m -s, - міні́стр заме́жных спраў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ínnenminister m -s, - міні́стр уну́траных спраў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Minísterpräsident m -en, -en прэм’е́р-міні́стр

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

портфе́ль партфе́ль, -ля м.;

мини́стр без портфе́ля міні́стр без партфе́ля;

редакцио́нный портфе́ль рэдакцы́йны партфе́ль;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

premier​1 [ˈpremiə] n. прэм’е́р-міні́стр (у газетным стылі);

the Irish Premier ірла́ндскі прэм’е́р

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

двухмо́ўны, ‑ая, ‑ае.

1. Які карыстаецца дзвюма мовамі. Міністр Тугут хоча абаперціся ў Заходняй Беларусі на кулака, дае пазыкі, адкрывае двухмоўныя школы, прыдобрываецца. Пестрак.

2. Складзены на дзвюх мовах. Двухмоўны слоўнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

były

былы;

były minister — былы міністр

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wiceminister

м. віцэ-міністр; намеснік міністра

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pełnomocny

паўнамоцны;

minister pełnomocny — паўнамоцны міністр

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)