эндэмі́чны

(ад гр. endemos = мясцовы)

мясцовы, уласцівы пэўнай мясцовасці або пашыраны ў ёй (напр. э-ыя формы фауны, э-ыя захворванні).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

school board

мясцо́вы камітэ́т, які́ кіру́е шко́льніцтвам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Grange

арганіза́цыя фэ́рмэраў; мясцо́вы аддзе́л гэ́тае арганіза́цыі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Прыро́дны ’мясцовы’ (Ян.). Да прыро́д, прыро́да (гл.), у значэнні ’патомны’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

indigén a ту́быльны, мясцо́вы, аўтахто́нны, тузе́мны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

lokál a мясцо́вы, лака́льны, мясцо́вага значэ́ння

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

indigenous

[ɪnˈdɪdʒənəs]

adj.

1) тубы́льскі, тузе́мны; мясцо́вы

2) прыро́джаны, прыро́дны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

мясцка́м м. (мясцовы камітэm прафсаюзнай арганізацыі) Gewérkschaftsleitung f -, -en, Betríebsgewerkschaftsleitung f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

краве́ц, краўца, м.

Спецыяліст па шыццю адзення. Мясцовы кравец (не той, што абшываў паноў і падпанкаў, а той, што меў справу з простымі людзьмі) не даганяў лішне адзежы да чалавека. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

БАРГУЗІ́Н,

мясцовы халодны ўсх. або паўн.-ўсх. вецер тыпу бара, які дзьме пераважна на сярэднюю ч. воз. Байкал з боку даліны р. Баргузін. Скорасць ветру звычайна меншая за 20 м/с, працягласць — менш як суткі, часцей бывае ноччу. Значнай сілы дасягае восенню.

т. 2, с. 305

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)