Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шпа́нскі, ‑ая, ‑ае.
Як састаўная частка назваў некаторых жывёл і раслін. Шпанская авечка. Шпанскі хмель. Шпанская канюшына.
•••
Шпанская мухагл.муха.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заблы́таццасов., прям., перен. запу́таться;
му́ха ~талася ў павуці́нні — му́ха запу́талась в паути́не;
рахункаво́д ~таўся — счетово́д запу́тался
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гіз, -а і -у, м. (разм.).
1. -у, гл. гізаваць.
2. -а, мн. -ы́, -о́ў. Вялікая муха, самка якой жывіцца кроўю жывёлы і чалавека; сляпень.
Г. напаў на скаціну.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
blowfly
[ˈbloʊflaɪ]
n., pl. -flies
мясна́я му́ха
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
tsetse, tsetse fly
[ˈtetsɪ]
n.
му́ха цэцэ́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
tzetze, tzetze fly
[ˈtetsɪ]
n.
му́ха цэцэ́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
МУ́ХІ САПРА́ЎДНЫЯ (Muscidae),
сямейства насякомых атр. двухкрылых. Каля 5 тыс. відаў. Пашыраны ўсюды. Каля 50 сінантропных відаў. На Беларусі больш за 200 відаў. Найб. трапляюцца прадстаўнікі родаў: афіра (Ophyra), гнаявіцы (Mesembrina), жыгалкі (Stomoxys), зубаножкі (Hydrotaca), мухі дамавыя (Muscina), М.с. (Musca), фанія (Fannia) і інш. Звычайныя віды; жыгалка асенняя, муха пакаёвая, афіра беларотая (O. leucostoma), гнаявіца чорная (M. meridiana), муха палявая жывародная (Musca larvipara) і інш.
Даўж да 15 мм. Цела бурае, жоўтае, шэрае, чорнае з метал. бляскам (зялёным або сінім). Большасць відаў корміцца і развіваецца ў арган. тканках і рэштках, некат. — драпежнікі і крывасмокі, ёсць паразіты (на саранчовых і джалячых перапончатакрылых).
