памякча́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для памякчэння, змякчэння чаго‑н. Памякчальная мазь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ointment

[ˈɔɪntmənt]

n.

масьць, мазь f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

втере́ть сов. уце́рці;

втере́ть мазь в ко́жу уце́рці мазь у ску́ру;

◊

втере́ть очки́ пусці́ць пыл (дым) у во́чы, пусці́ць тума́н, зама́заць во́чы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

МІ́НСКАЯ ПАРФУМЕ́РНАЯ ФА́БРЫКА «ВІКТО́РЫЯ».

Дзейнічала ў 1865—1914 у Мінску. Выпускала крышт. соду, туалетнае мыла, сіньку для бялізны, мазь для чысткі металаў, крэм для абутку. У 1910 працавала 27 чал., выпушчана прадукцыі на 39 тыс. руб. З 1913 мела эл. рухавік. Ф-ка мела аддзяленні ў Магілёўскай губ.

т. 10, с. 427

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пама́да

(фр. pommade)

пахучая касметычная мазь.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Sálbe f -, -n мазь

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

тэтрацыклі́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да тэтрацыкліну, яго вырабу і выкарыстання. Тэтрацыклінавая мазь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Мазі́дла ’мазь’ (капыл., Нар. словатв.; чэрв., Сл. ПЗБ) з польск. mazidło ’мазь для націрання’. Да ма́заць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

шмарава́нне ср., разг.

1. натира́ние ма́зью;

2. натира́ние, мазь ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

менто́лавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ментолу. // Прыгатаваны з ментолу, з ментолам. Ментолавая мазь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)