ружаве́цца, ‑еецца; незак.

Тое, што і ружавець (у 3 знач.). З абодвух бакоў нас віталі маладыя цыбатыя ліпкі, а далей — у мяккіх промнях заходзячага сонца ружавеліся яблыні. Кухараў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вя́зкі zäh; díckflüssig; zä́hflüssig; klébrig (ліпкі); schlámmig (ціністы); súmpfig (багністы); тэх. viskós [vıs-]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

klébrig a

1) лі́пкі, ліпу́чы

2) назо́йлівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

clammy [ˈklæmi] adj. вільго́тны, мо́кры; хало́дны і лі́пкі/слі́зкі наво́бмацак;

clammy hands хало́дныя і лі́пкія ру́кі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

viscid

[ˈvɪsɪd]

adj.

густы́ і вя́зкі, лі́пкі, кле́йкі; цягу́чы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ліпу́чы ’ліпкі’ (Нас., Гарэц., Бяльк.), ліпу́чый ’заразны’ (Бяльк.), ліпу́шчая хваро́ба ’тс’ (КЭС, лаг.). Да лі́пнуць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Héftpflaster n -s, - мед. лі́пкі пла́стыр, ліпу́чая пля́стра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schléimig a слі́зісты, лі́пкі;

~er Gesélle разм. падлі́за

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

clinging

[klɪŋɪŋ]

adj.

лі́пкі, ліпу́чы; учэ́пісты

clinging dress — аблі́плая суке́нка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Лямя́к ’ліпкі, няўдалы хлеб’ (іўеў., Сл. ПЗБ). Да ляме́ш 2 ’тс’. Аб суфіксе ‑як гл. Сцяцко, Афікс. наз., 146.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)