Валашо́к ’від канюшыны, Trifolium pratense L.’ (Кіс.). Гл. валошка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Падзішачкі ’расліна дрыжнік сярэдні, Brizą media L.’ (Кіс.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ажэ́ўнік ’Comarum palustre L.’ (Кіс.) < *ожь ’вожык’. Гл. ажына.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сындылі́я ’падтыннік, Chelidonium majus L.’ (Кіс.). Гл. цындалей ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Семачо́к ‘шматгадовая травяністая лекавая расліна сямейства першакветных, Trientalis L.’ (ТСБМ, Кіс.), седмачок (маг., гродз., Кіс.). Рус. седми́чник, польск. siodmaczek ‘тс’. Ад сем (гл.), таму што расліна большай часткай мае 7 пялёсткаў і 7 лістоў (Нейштадт, Определитель, 440).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пінавей ’мята даўгалыгая, Mentha longifolia (L.) Huds.’ (гродз., Кіс., Сцяшк. Сл.); пікавая ’піжма-кануфер, Tanacetum balsainita L.’ (брэсц., Кіс.), ’півонія’ (воран., Сл. ПЗБ), піналейка ’зёлка?’ (пруж., Шн.). З польск. pinawia ’піжма, Tanacetum L.’, ’півоня’ (Варш. сл., 4, 194).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вало́даўнік ’валадушка, заяча капуста, Bupleurum rotundifolium L.’ (Кіс.). Гл. валадушка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ку́льчыкі ’лілея кучаравістая, Lilium martagon L.’ (Кіс). Да кольчыкі ’завушніцы’?

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кілава́тка ’бручка, Brassica hapus L.’ (Кіс.). Да кіла2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Адвара́чнік, атварачнік ’Polygonum bistorta L.’ (Кіс.) да адварочвацца. Гл. варочаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)