Лёгкае рассоўнае крэсла з пакатай спінкай і доўгім сядзеннем, з матэрыі, у якім адпачываюць паўлежачы.
Пляжны ш.
|| прым.шэзло́нгавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
далама́цца, ‑ломіцца; зак.
Зламацца зусім, канчаткова. Крэсла даламалася.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напаўмя́ккі, ‑ая, ‑ае.
Не зусім мяккі. Напаўмяккае крэсла.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Сто́лец ‘крэсла’ (Нас., Ласт., Байк. і Некр., Гарэц., ПСл), стале́ц ‘столак, услон’ (Нар. Гом.), ‘зэдлік’ (Ласт.). Ст.-бел.столецъ ‘трон, прастол; сталіца’ (1434 г.) з ст.-польск.stolec (Булыка, Лекс. запазыч., 35). Гл. таксама Кохман, Stosunki, 129. Значэнне ‘крэсла’ развілося ўжо, відаць, у беларускай пад уплывам сто́лак (гл.) або было паўторна запазычана з польск.дыял.stołec ‘крэсла (са спінкай)’; параўн. яшчэ укр.стіле́ць ‘крэсла’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
armchair[ˈɑ:mtʃeə, ɑ:mˈtʃeə]n.крэ́сла, фатэ́ль;
an armchair traveller тэлевандро́ўнік, тэлепадаро́жнік
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
КА́ФЕДРА (грэч. kathedra літар. сядзенне),
1) у Стараж. Грэцыі і Рыме — месца для выступлення рытараў, філосафаў.
2) У ВНУ (на факультэце) — асн. навучальна-навук. падраздзяленне, якое выконвае навуч., метадычную і н.-д. работу, а таксама аб’яднанне прафесарска-выкладчыцкага складу па адной або некалькіх роднасных дысцыплінах.
3) У навуч. установах, лекторыях, актавых залах — месца для выкладчыка, прамоўцы.
4) У хрысц. царкве — узвышэнне для чытання пропаведзяў; крэсла архірэя ў час набажэнства.