Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
scoff
[skɑ:f]1.
v.i. (at)
кпіць, сьмяя́цца, насьміха́цца
2.
n.
1) кпі́ны, ке́пікі, насьме́шкі pl.
2) пасьме́шышча n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
кплі́вы, ‑ая, ‑ае.
Схільны да кпін, які любіць насміхацца над іншымі. Кплівы чалавек.// Які заключае ў сабе кпіны. У панскім кплівым смеху Мітрафан адчуў абразу сваёй чалавечай годнасці.Пальчэўскі.Кубак адразу згроб сабе Рыгор.., Ладымер заўважыў гэта, і тонкія яго губы скрывіліся ад кплівай да гэтакай сквапнасці ўсмешкі.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сарка́зм, ‑у, м.
1. З’едлівая, вострая, злосная насмешка, кпіны. Але адценні смеху надзвычай разнастайныя — ад лёгкага, лагоднага, дабрадушнага гумару да бязлітаснага, спапяляючага сарказму.Усікаў.Пад канец верша іронія саступае месца сарказму — самаму дзейснаму сродку сатырычнага раскрыцця характару.Рагойша.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zakrawać
zakrawa|ć
незак. быць падобным;
to zakrawać na kpiny — гэта падобна на кпіны
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Збы́ткі ’жарт’ (Сцяц.), слонім. ’кпіны’ (Нар. лекс.). Параўн. збытак ’лішак’. Параўн. рус.избыток ’лішак’, укр.збитки ’страты, шкода’, дыял. ’жарты’, польск.zbytki ’свавольства’, zbytek ’лішак’, ’рэч, без якой можна абысціся’, чэш.zbytek ’лішак’, славац.уст.zbytok ’тс’, серб.-луж.zbytk ’тс’. Значэнне ’жарт’, відаць, лакальнае развіццё знач. ’свавольства’, таму, магчыма, з польск. Гл. быць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
насме́шка насме́шка, -кі ж.; (злая)кпі́ны, род. кпі́наў ед. нет;
сказа́ть в насме́шку сказа́ць у насме́шку;
в насме́шку над кем (насмеха́ясь) насміха́ючыся з каго́;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
drwina
drwin|a
ж. здзек; кпіны;
robić ~y z kogo/czego — здзекавацца; кпіць з каго/чаго
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
е́дкі, ‑ая, ‑ае.
1. Які раз’ядае, разбурае што‑н. хімічна. Едкая шчолач. Едкая фарба.// Які выклікае моцнае фізічнае раздражненне. Едкі дым. □ Трэба даць уціхнуць зморы ў руках,.. адпачыць целу ад едкага поту.Мележ.
2.перан. З’едлівы, колкі. Едкі сарказм. □ І смех тут быў, былі і жарты, І кпіны едкія, і злосць.Колас./ Пра чалавека. — Вот ты едкая, Параска. Нашто табе мяне калоць гэтым пасагам?Лобан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
mock
[mɑ:k]1.
v.t.
1) насьміха́цца, рабі́ць жа́рты з каго́
2) перадра́жніваць
3) падрабля́цца пад каго́, імітава́ць
4) кпіць, зьдзе́квацца з каго́
5) не зварача́ць ува́гі на каго́-што
6) ашу́кваць; падво́дзіць
2.
adj.
несапра́ўдны, удава́ны, імітава́ны
a mock battle — удава́ная бі́тва
3.
n.
1) насьміха́ньне n., кпі́ныpl.
2) паглу́мішча n., по́сьмех -у m., прадме́т насьме́шак
to make mock of — рабі́ць кпі́ны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)