выключа́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для выключэння чаго‑н. Выключальны ключ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скрыпі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да скрыпкі. Скрыпічны смычок. Скрыпічныя струны. // Які выконваецца на скрыпцы, напісаны для выканання на скрыпцы. Скрыпічны канцэрт. Скрыпічная саната.

•••

Скрыпічны ключ гл. ключ (у 6 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запасны́

1. прил. запасно́й, запа́сный;

з. ключ — запасно́й ключ;

з. пуць — запасно́й (запа́сный) путь;

2. в знач. сущ. воен. запасно́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тарча́ць несов., в разн. знач. торча́ть;

ключа́ў у замку́ключ торча́л в замке́;

т. пе́рад вачы́ма — торча́ть пе́ред глаза́ми

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шыфр, род. шы́фру м., в разн. знач. шифр;

ключ ~руключ ши́фра;

паста́віць ш. на кні́зе — поста́вить шифр на кни́ге

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

басо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да баса. Басовая партыя. Басовая струна. □ — Браціе! — расцяжна гудзе пісар, пачынаючы з самай нізкай басовай ноты, як шэршань у пустым асінавым дупле. Колас.

•••

Басовы ключ гл. ключ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

буры́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бурэння. Бурыльная труба. Бурыльны ключ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

МО́РЗЕ АПАРА́Т,

электрамеханічны тэлегр. апарат для перадачы і прыёму паведамленняў нераўнамерным кодам тэлеграфным (знакамі азбукі Морзе). Перадатчыкам у М.а. з’яўляецца тэлегр. ключ, прыёмнікам — электрамагніт, які кіруе работай пішучага механізма. Распрацаваны С.Морзе ў 1837, прыгодны для эксплуатацыі ў 1840; упершыню выкарыстаны ў 1844 на тэлегр. лініі Вашынгтон — Балтымар. Да сярэдзіны 1950-х г. выцеснены літарадрукавальнымі тэлеграфнымі апаратамі.

Схема работы Морзе апарата: 1 — пішучы вузел; 2 — электрамагніт; 3 — ключ; 4 — батарэя сілкавання.

т. 10, с. 521

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

га́ечны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гайкі, прызначаны для яе. Гаечная разьба. Гаечны ключ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bass clef

басо́вы ключ

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)