катара́льны

(фр. catarrhal, ад гр. katarrhoos = сцяканне)

які мае адносіны да катару, звязаны з катарам (напр. к. кашаль).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

persistent [pəˈsɪstənt] adj. насто́йлівы, упа́рты; бесперапы́нны, няспы́нны;

persistent demands насто́йлівыя патрабава́нні;

a persistent pain/cough няспы́нны боль/ка́шаль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вы́лаяцца, ‑лаюся, ‑лаешся, ‑лаецца; зак.

Сказаць брыдкае, зняважлівае слова. — Цьфу, каб ты згарэла! — вылаяўся .. [стары] праз кашаль. — Ужо і курыць не магу. Дайшоў .. да ручкі. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назо́льны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і назойлівы. Адзін дзед, які і летам спаў на печы, доўга яшчэ круціўся бяссонна, не мог уцішыць назольны кашаль. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

МЕТАСТРАНГІЛЁЗ,

інвазійная хвароба дзікоў і свойскіх свіней, якая выклікаецца метастрангілідамі. Пашыраны ўсюды. Зрэдку развіваецца ў жвачных, сабак і чалавека. Найб. пашкоджваюцца лёгкія. Часцей хварэе маладняк у летне-асенні перыяд. Жывёлы заражаюцца пры паяданні інвазаваных дажджавых чарвей. Прыкметы: кашаль, выдзяленні з носа, адсутнасць апетыту, адставанне ў росце і развіцці, праявы гіпаксіі; часта ўскладняецца пнеўманіяй і інш. Пры значнай інвазіі жывёлы гінуць.

т. 10, с. 309

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

cough

[kɔf]

1.

v.i.

ка́шляць

2.

n.

ка́шляньне n., ка́шаль -лю m.

•

- cough up

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

spasmodic

[spæzˈmɑ:dɪk]

adj.

су́таргавы, спазматы́чны

a spasmodic cough — спазматы́чны ка́шаль

spasmodic movements — су́таргавыя ру́хі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

troublesome

[ˈtrʌbəlsəm]

adj.

даку́члівы; турбо́тны; сваво́льны

troublesome cough — даку́члівы ка́шаль

troublesome child — сваво́льнае дзіця́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

надры́вісты, ‑ая, ‑ае.

Рэзкі, сутаргавы, з надрывам (у 3 знач.); прарэзлівы. Надрывісты кашаль. Надрывісты крык. □ — Іван, Іван!.. — аднекуль знізу, са снежнай замеці, пачуўся надрывісты дзявочы голас. Мыслівец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

troublesome [ˈtrʌblsəm] adj. надаку́члівы; турбо́тны;

a troublesome child неспако́йнае дзіцё;

a troublesome affair кло́патная спра́ва;

He has a troublesome cough. Яму дакучае кашаль.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)