змыва́ць

1. ábwaschen* vt, ábspülen vt;

змыва́ць га́ньбу die Schánde tílgen;

2. (зносіць вадой) fórtschwemmen vt, wégspülen vt;

◊

як вадо́й змы́ла wie wéggeblasen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

dúlden vt цярпе́ць, выно́сіць;

schwéigend ~ мо́ўчкі цярпе́ць;

Verfólgungen ~ зно́сіць [цярпе́ць] прасле́даванне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

śmiesznostka

śmiesznostk|a

ж. дробязь, глупства;

tolerować (znosić) czyje ~i — зносіць чые глупствы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ábtragen*

1. vt

1) адно́сіць

2) зно́сіць (будынак)

2. ~, sich зно́швацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

зямля́нка ​1, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Часовае жыллё, зробленае ў зямлі (іншы раз выступае на паверхню). Партызанскія зямлянкі. □ Зямлянкі былі пабудаваны так, што іх адразу нельга было ўгледзець — глыбока ў зямлі, пад разлапістымі дрэвамі. Шчарбатаў. [Каліна з Аннушкай] у кутку школьнага двара пачалі капаць зямлянку і зносіць туды свой набытак. Няхай.

зямля́нка ​2,

гл. зямляне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

mítreißend a

1) які́ ця́гне, заця́гвае, зно́сіць з сабо́й

2) перан. захапля́льны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

выноси́ть несов.

1. в разн. знач. выно́сіць; (о впечатлении — ещё) атры́мліваць;

2. (быстро вывозить) выно́сіць;

3. (выдерживать) выно́сіць, зно́сіць, выце́рпліваць; см. вы́нести;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

endure

[ɪnˈdʊr]

1.

v.i.

трыва́ць, пратрыва́ць, праіснава́ць

2.

v.t.

1) зазнава́ць, перажыва́ць; перано́сіць, перане́сьці; трыва́ць, вытры́мваць

2) цярпе́ць; зно́сіць (абра́зу, кры́ўду); талерава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

verschlágen* II vt марск., ав. адно́сіць (у бок), зно́сіць;

~ wérden адно́сіцца цячэ́ннем, дрэйфава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

цярпе́ць, -плю́, -піш, -пі́ць; -пім, церпіце́, -пя́ць; -пі; незак.

1. што і без дап. Мужна, стойка пераносіць фізічныя і маральныя пакуты.

Ц. боль.

Ц. непрыемнасці.

2. каго-што. Мірыцца з наяўнасцю каго-, чаго-н.; пагаджацца з кім-, чым-н.

Не ц. каго-небудзь.

Не ц. пярэчання.

3. што. Зносіць што-н. непрыемнае.

Ц. няўдачу.

4. ад чаго. Несці страты; атрымліваць пашкоджанні ад чаго-н., псавацца.

Пасевы церпяць ад засухі.

5. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Не патрабаваць тэрміновага выканання, хуткага рашэння.

|| зак. пацярпе́ць, -плю́, -пі́ш, -пі́ць; -пім, церпіце́, -пя́ць; -пі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)