presumption
1) дапушчэ́ньне, меркава́ньне
2) падста́ва для меркава́ньня (дапушчэ́ньня, здага́дкі); праўдападо́бнасьць
3) наха́бства
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
presumption
1) дапушчэ́ньне, меркава́ньне
2) падста́ва для меркава́ньня (дапушчэ́ньня, здага́дкі); праўдападо́бнасьць
3) наха́бства
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
закра́сціся, ‑крадуся, ‑крадзешся, ‑крадзецца;
1. Непрыкметна, крадком пранікнуць куды‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спра́ўдзіцца, ‑дзіцца;
1. Ажыццявіцца, здзейсніцца; збыцца.
2. Аказацца правільным, пацвердзіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дога́дка дага́дка, -кі
◊
теря́ться в дога́дках ро́зуму не дабіра́ць; (в прошедшем времени) ро́зуму не магчы́ дабра́ць; не ве́даць што і ду́маць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прэзу́мпцыя
(
1) адзін з прынцыпаў судаправядзення, згодна з якім абвінавачваемы лічыцца невінаватым да таго часу, пакуль яго віна не будзе даказана ва ўстаноўленым законам парадку;
2) меркаванне,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
speculation
1) прыпушчэ́ньне, разважа́ньне
2) спэкуля́цыя
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
дапушча́льнасць
1. (дазвол) Zúlassung
2. (меркаванне,
3. (цярпімасць, ніштаватасць) Náchsicht
4.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
гада́нне
1. (адгадванне) Wáhrsagen
гада́нне па руцэ́ das Wáhrsagen aus Hándlini¦en; Hándlesekunst
2. (меркаванне,
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
інтуі́цыя, ‑і,
1. Неўсвядомленае чуццё, заснаванае на папярэднім вопыце, якое накіроўвае на правільныя дзеянні; прадбачлівасць,
2. У ідэалістычнай філасофіі — нейкая містычная здольнасць непасрэднага пазнання ісціны без дапамогі вопыту і лагічных вывадаў.
[Ад лац. intueri — пільна, уважліва глядзець.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
неспадзява́ны, ‑ая, ‑ае.
Нечаканы, непрадбачаны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)