попроси́ть сов.

1. папрасі́ць, (долго, неоднократно) папапро́шваць, папапрасі́ць;

2. (пригласить) запрасі́ць; см. проси́ть 1, 2;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

назбіра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.

1. чаго і што. Сабраць за некалькі прыёмаў у нейкай колькасці.

Н. вядро ягад.

2. каго. Запрасіць сабрацца ў адно месца для арганізацыі чаго-н.

Н. народу.

3. чаго. Паступова збіраючы або адкладваючы, назапасіць значную колькасць чаго-н.

Н. грошай на кватэру.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

запро́шваць несов.

1. (предлагать) приглаша́ть;

2. приглаша́ть, проси́ть, звать; зазыва́ть;

3. (цену) запра́шивать;

1-3 см. запрасі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

залама́ць, -ламлю́, -ло́міш, -ло́міць; -лама́ны; зак., што.

1. Сагнуўшы, надламаць.

З. галінку на дрэве.

2. Сагнуўшы, адкінуць уверх або назад.

З. рукі.

3. Запрасіць надта дорага (разм.).

З. страшэнную цану.

Асінку заламаць (разм.) — даць зарок не рабіць што-н.

Заламаць шапку (разм.) — надзець набакір або ссунуць на патыліцу.

|| незак. зало́мліваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

call in

а) запрасі́ць, паклі́каць

б) патрабава́ць, дамага́цца вярта́ньня о́ўгу)

в) здыма́ць з ужы́тку

call in a book — сканфіскава́ць кні́гу, зьняць з про́дажу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дазво́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак.

1. што. Даць дазвол, згадзіцца на што-н.

Д. ад’езд.

2. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Даць магчымасць.

Гатунковае насенне дазволіць павысіць ураджай.

3. дазво́ль(це). Ужыв. як форма ветлівага звароту да прысутных пры пачатку якога-н. дзеяння.

Дазвольце запрасіць вас на выстаўку.

|| незак. дазваля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

запраша́ць несов.

1. приглаша́ть;

2. приглаша́ть, проси́ть, звать; зазыва́ть;

1, 2 см. запрасі́ць1, 2;

сардэ́чна ~ша́ем! — добро́ пожа́ловать!

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

склі́каць, скліка́ць

1. (запрасіць) (herbi)rfen* vt, zusm-menrufen* vt; zusmmentrommeln vt (разм.); versmmeln vt, inladen* vt (запрашаць);

2. (сход, парламент) inberufen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

закліка́ць, заклі́каць

1. (запрасіць) inladen* vt, zum Kmmen uffordern;

2. (да чаго, на што) uffordern vt, ufrufen* vt;

закліка́ць да пара́дку zur rdnung rfen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зазява́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Задумаўшыся, загледзеўшыся на каго‑, што‑н., аказацца няўважлівым, рассеяным. Месца тут было самае што ні ёсць дзікае — былая сядзіба, закіданая розным ламаччам. Толькі зазявайся — адразу ці ногі пал[оміш], Ці нос разаб’еш. Ваданосаў. Арсень зазяваўся і не паспеў запрасіць [на танец] тую, што ўпадабаў, Яраславу. Марціновіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)