БЕНКА́РТ,

банкарт (ням. Bankart), назва пазашлюбнага дзіцяці на Беларусі ў 16 — 1-й пал. 19 ст. Прававое становішча банкарта рэгулявалася Статутамі ВКЛ. Банкарты не мелі права быць спадкаемцамі бацькі, атрымліваць у спадчыну шляхецкія правы, аднак маглі быць спадкаемцамі маці, што адпавядала норме рымскага права. Пры ўмове, калі бацька банкарта возьме законны шлюб з яго маці, правы банкарта падлягалі легітымацыі (узаконенню). Гэта норма была анулявана ў час праўлення Стафана Баторыя [1575—86], аднак на практыцы ажыццяўлялася праз набілітацыю.

т. 3, с. 100

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

легалі́зм

(ад лац. legalis = законны)

паводзіны, якія толькі знешне ўзгадняюцца з агульнапрынятымі маральнымі нормамі, не адпавядаючы сапраўднаму духу маральнасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ардына́т

(польск. ordynat, ад с.-лац. ordinatus = законны нашчадак)

уладальнік родавага маёнтка (ардынацыі) у Рэчы Паспалітай (напр. Радзівіл — нясвіжскі а.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

gesétzlich

1. a зако́нны, лега́льны

2. adv зако́нна, зго́дна з зако́нам; лега́льна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gültig a сапра́ўдны, зако́нны;

~ sein мець сі́лу, ужыва́цца, быць у абарачэ́нні (пра манеты)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

true

[tru:]

1.

adj.

1) праўдзі́вы

2) рэчаі́сны, сапра́ўдны

true gold — сапра́ўднае зо́лата

a true patriot — адда́ны патрыёт

3) адпаве́дны, пра́вільны; дакла́дны

a true copy — дакла́дная ко́пія

4) зако́нны

a true heir — зако́нны спа́дчыньнік

2.

adv.

праўдзі́ва, дакла́дна

His words ring true — Яго́ныя сло́вы гуча́ць праўдзі́ва

•

- come true

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

фарма́льны

(лац. formalis)

1) звязаны з формай, уласцівы форме;

2) афіцыйны, законны, зроблены па форме;

3) зроблены для прыліку, такі, дзе захавана толькі знешняя форма.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

legal [ˈli:gəl] adj.

1. юрыды́чны;

the British legal system брыта́нская юрыды́чная сістэ́ма;

a legal adviser юрыско́нсульт

2. лега́льны; зако́нны; дазво́лены зако́нам

3. судо́вы;

take legal action падава́ць у суд, узбуджа́ць судо́вую спра́ву

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

judicial

[dʒuˈdɪʃəl]

adj.

1) судо́вы; судзе́йскі

judicial districts — судо́выя акру́гі

judicial inquirer — судо́вы сьле́дчы

2) зако́нны, загада́ны або́ дазво́лены судо́м

3) бесстаро́ньні, справядлі́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

легаліза́цыя

(ад лац. legalis = законны)

1) наданне законнай сілы якому-н. акту або дзеянню;

2) у міжнародным праве — засведчанне подпісаў на дакументах, прызначаных для дзеяння ў замежных дзяржавах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)