1.доктар (навуковая ступень, якая прыблізна адпавядае ступені кандыдата навук);
doktor medycyny — доктар медыцыны (≈кандыдат медыцынскіх навук);
doktor habilitowany — доктар навук;
doktor honoris causa — ганаровы доктар навук;
2.разм.доктар, лекар, урач;
iść do ~a — ісці да доктара
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ардына́тар, ‑а, м.
Доктар бальніцы, клінікі і пад., які лечыць пад кіраўніцтвам загадчыка аддзялення. Ардынатар пры стацыянары.
[Ад лац. ordinator — распарадчык.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
doktorka
ж.разм.доктар (жанчына); дакторка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
sew up
зашы́ць
The doctor sewed up the wound — До́ктар зашы́ў ра́ну
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ДЗЮ́БА (Уладзімір Іванавіч) (н. 24.2.1946, г. Палтава, Украіна),
бел. паэт і драматург. Скончыў БДУ (1968). Настаўнічаў, працаваў на тэлебачанні. З 1980 на Бел. радыё. Друкуецца з 1962. Аўтар зб-каў паэзіі «Вуліцы без назваў» (1972), «Кругазварот» (1976), «Карані бліскавіцы» (1986), вершаванай драмы «Доктар Русель» (1985, пра рэвалюцыянера-народніка М.Судзілоўскага), вершаваных драм. аповесцей «На Радзівілішчы» (1992), «Памінальная па Банапарту каля беларускага тракту» (1995), радыёп’ес у вершах «Жыццё рэвалюцыянера» (паст. 1987, з А.Пётухам), «Я, Арлоўскі» (паст. 1989), «Нарачным. Рукевічу. Рылееў» (паст. 1990). Распрацоўвае гіст. тэматыку.