посрамля́ть несов.

1. саро́міць, сарамаці́ць; (позорить) га́ньбіць, ганьбава́ць; нясла́віць, знеслаўля́ць;

2. (обличать) выкрыва́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сла́вить несов.

1. сла́віць;

сла́вить геро́я сла́віць геро́я;

2. (порочить) разг. нясла́віць, га́ньбіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

defame

[dɪˈfeɪm]

v.t.

га́ньбіць, зьнеслаўля́ць каго́; псава́ць рэпута́цыю каму́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dezaprobować

незак. не ухваляць; асуджаць; ганьбіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bezcześcić

незак. ганьбіць, няславіць, знеслаўляць; зневажаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

hańbić

незак. ганьбіць, ганьбаваць, няславіць, пляміць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

stigmatize, BrE -ise [ˈstɪgmətaɪz] v. fml га́ньбіць, знеслаўля́ць;

stigmatize smb. as a coward кляймі́ць каго́-н. як баязлі́ўца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Га́мбіць ’ганьбіць’ (Нас.). Як і гамба, гамбаваць (гл.), узнікла пры дапамозе асіміляцыі, ‑ньб‑ > ‑мб‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

бру́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; каго-што і без дап.

1. Рабіць брудным, пэцкаць.

2. Рабіць смецце; смеціць.

3. перан. Няславіць, ганьбіць, зневажаць; чарніць.

•••

Рукі брудзіць — умешвацца ў брудную справу, у непрыемную гісторыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бэ́сціць

(польск. bestwić, ад лац. bestia = звер)

1) брудзіць, псаваць, даводзіць да непрыгоднасці (напр. б. вопратку);

2) лаяць, зневажаць, ганьбіць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)