dumny

1. ганарлівы, горды;

dumny z dzieci — ён ганарыцца дзецьмі;

2. ганарысты, фанабэрысты;

dumny jak paw — ганарысты як паўлін (індык)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

заноси́ться​I несов., разг.

1. (гордиться) ганары́цца, задава́цца;

2. (слишком увлекаться чем-л.) захапля́цца; см. занести́сь;

3. страд. зано́сіцца, засыпа́цца; замята́цца; уно́сіцца, упі́свацца, запі́свацца, узніма́цца, уздыма́цца; см. заноси́ть​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

swagger

[ˈswægər]

1.

v.i.

1) хадзі́ць з ва́жным вы́глядам; ва́жна кро́чыць

2) выхваля́цца, хвалі́цца; ганары́цца

3) блефава́ць

2.

n.

фарсі́стая або́ ва́жная хада́; фанабэ́рыстасьць f.

3.

adj., informal

ве́льмі мо́дны, па апо́шняй мо́дзе

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

велича́ться

1. (называться) прост., обл. называ́цца;

2. (хвалиться, превозноситься) прост. хвалі́цца, разг. выхваля́цца, узвыша́цца, ганары́цца;

3. страд. называ́цца; веліча́цца; праслаўля́цца; (ве́льмі, залі́шне) узніма́цца, (ве́льмі, залі́шне) узно́сіцца, (ве́льмі, залі́шне) расхва́львацца; см. велича́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

*Пру́чацца, пру́чатысь ’намагацца, сіліцца’ (Клім.), пру́чатіся ’тс’ (брэсц., Нар. лекс.), пру́чаті ’падымаць што-небудзь цяжкае’ (беласт., Сл. ПЗБ). Укр. пруча́тися ’ўпірацца, натурыцца, супраціўляцца’, пручну́тися ’ірвануцца, кінуцца’, чэш. дыял. vypručiť (‑čať, ‑čovať) ’прагінацца, каробіцца (аб сценах дому, дошчачках бочкі)’, ’ганарыцца’, (vy)prúčat sa ’ганарліва прагінацца назад’, славац. pručiť ’выгінаць, згінаць’. Прасл. *pručiti ’надзімацца, выгінацца, намагацца’, ’працівіцца’ < прасл. *pruk‑ працягвае і.-е. аснову *(s)preuk‑ (Варбат, Этимология–1975, 31). Борысь (Зб. Русэку, 41–44) далучае сюды харв. чакаўск. пру̏čit ’марнатравіць, раскідваць (грошы)’ і выводзіць першаснае значэнне прасл. *pručiti ’прымушаць рассыпацца, разлятацца, растрэсквацца’, суадноснага з ітэратывам *pručati.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

glory

[ˈglɔri]

1.

n., pl. -ries

1) сла́ва f.; вялі́кая пахвала́ й го́нар

2) пы́шнасьць f., хараство́ n., краса́ f.

3) німб -а m., арэо́л -у m., зьзя́ньне n.

2.

v.i.

ганары́цца, ра́давацца

•

- go to glory

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

éitel a

1) пусты́, пыхлі́вы;

auf etw. (A) ~ sein ганары́цца, выхваля́цца чым-н;

~ [éitler] Tang мішура́

2) чы́сты (без дамешкаў)

3) пусты́, нікчэ́мны;

~ Lug und Trug адна́ хлусня́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stolz

1. a го́рды;

auf j-n, auf etw. (A) ~ sein ганары́цца кім-н., чым-н.;

durch etw. (A) ~ wérden заганары́цца чым-н.;

~e Erfólge вялі́кія дасягне́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

знаёмства ср., в разн. знач. знако́мство; (начало таких отношений — ещё) представле́ние;

заве́сці з. — завести́ знако́мство;

ганары́цца ~вам з пісьме́ннікам — горди́ться знако́мством с писа́телем;

з. з вёскай — знако́мство с дере́вней;

◊ з пе́ршага з. — с пе́рвого знако́мства;

па ~ву — по знако́мству;

ша́пачнае з. — ша́почное знако́мство

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хвалі́цца sich rühmen (усхваляцца); práhlen vi; gróßtun* аддз. vi, dícktun аддз. vi (разм.); sich brüsten (ганарыцца); renommíeren vi (выхваляцца, пускаць пыл у вочы);

хвалі́цца чым-н. mit etw. (D) práhlen;

не хва́лячыся [калі́ не хвалі́цца] óhne Ánmaßung; óhne zu renommíeren [zu práhlen];

гэ́тым ён не ста́не [не бу́дзе] хвалі́цца damit wird er sich nicht brüsten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)