Únruhestifter m -s, - паруша́льнік спако́ю, вінава́ты ў сканда́ле

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПАКІДА́ННЕ Ў НЕБЯСПЕ́ЦЫ ў крымінальным праве,

адно са злачынстваў супраць асобы. Выражаецца ў заведамым пакіданні без неадкладнай дапамогі асобы, якая знаходзіцца ў небяспечным для жыцця або здароўя становішчы і пазбаўлена магчымасці да самааховы з прычыны малалецтва, старасці, хваробы або сваёй бездапаможнасці ў выпадках, калі вінаваты меў магчымасць аказаць дапамогу гэтай асобе і быў абавязаны гэта зрабіць ці сам паставіў яе ў небяспечнае для жыцця або здароўя становішча.

т. 11, с. 523

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

czyj

чый;

~a wina? — чыя віна?; хто вінаваты?

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

guilty [ˈgɪlti] adj. (about, of) вінава́ты; ві́нны;

a guilty look вінава́ты вы́гляд;

a guilty conscience нячы́стае сумле́нне;

find smb. guilty law прызна́ць каго́-н. вінава́тым;

plead guilty law прызна́ць сябе́ вінава́тым;

the verdict of not guilty law апраўда́льны прыгаво́р

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

indebted

[ɪnˈdetəd]

adj.

вінава́ты, ві́нны, ві́нен; у даўгу́; абавя́заны каму́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пагато́ў прысл. um so mehr; erst recht;

ён пагато́ў вінава́ты er ist um so mehr schúldig [um so schúldiger]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дэцыма́цыя

(п.-лац. decimatio)

пакаранне смерцю кожнага дзесятага, калі не знойдзены вінаваты (старажытны спосаб расправы, які пазней адрадзілі гітлераўцы).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

стрэ́лачнік, ‑а, м.

Рабочы, які пераводзіць стрэлкі на рэйкавым пуці.

•••

Стрэлачнік вінаваты (іран.) — ужываецца ў тых выпадках, калі ўсю адказнасць за няўдачу, катастрофу ўскладаюць на нізавога выканаўцу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

winien

1. вінаваты;

sam sobie winien — сам вінаваты;

kto temu winien — хто ў гэтым вінаваты;

2. вінен;

winien mi jest 100 złotych — ён вінен мне 100 злотых;

3. павінен;

winien to uczynić — ён павінен гэта зрабіць;

4. бух. дэбет;

Bogu ducha winien — не вінаваты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

at fault, in fault

вінава́ты; няпра́вільны, які ня ма́е ра́цыі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)