Schúldige sub m, f -n, -n вінава́ты, -ая

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Únruhestifter m -s, - паруша́льнік спако́ю, вінава́ты ў сканда́ле

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

czyj

чый;

~a wina? — чыя віна?; хто вінаваты?

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

guilty [ˈgɪlti] adj. (about, of) вінава́ты; ві́нны;

a guilty look вінава́ты вы́гляд;

a guilty conscience нячы́стае сумле́нне;

find smb. guilty law прызна́ць каго́-н. вінава́тым;

plead guilty law прызна́ць сябе́ вінава́тым;

the verdict of not guilty law апраўда́льны прыгаво́р

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

indebted

[ɪnˈdetəd]

adj.

вінава́ты, ві́нны, ві́нен; у даўгу́; абавя́заны каму́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пагато́ў прысл. um so mehr; erst recht;

ён пагато́ў вінава́ты er ist um so mehr schúldig [um so schúldiger]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дэцыма́цыя

(п.-лац. decimatio)

пакаранне смерцю кожнага дзесятага, калі не знойдзены вінаваты (старажытны спосаб расправы, які пазней адрадзілі гітлераўцы).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ЗАМА́Х,

наўмыснае дзеянне, непасрэдна накіраванае на ўчыненне злачынства, але не даведзенае да канца па прычынах, якія не залежаць ад волі вінаватага; адна са стадый учынення злачынства. У залежнасці ад таго, ці зрабіў вінаваты ўсё, што ён лічыў неабходным для ажыццяўлення свайго намеру, адрозніваюць закончаны і незакончаны З., у залежнасці ад выбраных сродкаў — прыгодны і непрыгодны З. Пакаранне за З. назначаецца паводле закону, які прадугледжвае адказнасць за адпаведнае злачынства, з улікам ступені ажыццяўлення злачыннага намеру і прычын, з-за якіх злачынства не было даведзена да канца.

т. 6, с. 520

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

стрэ́лачнік, ‑а, м.

Рабочы, які пераводзіць стрэлкі на рэйкавым пуці.

•••

Стрэлачнік вінаваты (іран.) — ужываецца ў тых выпадках, калі ўсю адказнасць за няўдачу, катастрофу ўскладаюць на нізавога выканаўцу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

winien

1. вінаваты;

sam sobie winien — сам вінаваты;

kto temu winien — хто ў гэтым вінаваты;

2. вінен;

winien mi jest 100 złotych — ён вінен мне 100 злотых;

3. павінен;

winien to uczynić — ён павінен гэта зрабіць;

4. бух. дэбет;

Bogu ducha winien — не вінаваты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)