Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ва́пак ’залежы вапны’ (Яшк.). Да ст.-рус.вапь. Гл. вапна.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ва́пенніца ’яма для гашэння вапны’ (Др.-Падб., Гарэц.). Да вапна (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мялі́ць ’бяліць вапнай’ (Нас.). Кантамінацыйнае ўтварэнне з мел ’вапна’ і бялі́ць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
niegaszony
niegaszon|y
: wapno ~e — нягашаная вапна
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
звя́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што.
1.Незак.да звязаць (у 1–8 і 10 знач.).
2.без дап. Мець вяжучыя ўласцівасці. Вапна звязвае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хло́рныйхим. хло́рны;
хло́рная кислота́ хло́рная кіслата́;
хло́рная и́звесть хло́рная ва́пна, разг. хлёрка.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
hydrate
[ˈhaɪdreɪt]
n.
гідра́т -а m.
hydrate of lime — га́шаная ва́пна
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
кальцы́на
(ад лац. calx, -lcis = вапна)
сплаў волава з свінцом.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ВА́ПНАВЫЯ ЎГНАЕ́ННІ,
угнаенні, асн. кампанент якіх вапна. У якасці вапнавых угнаенняў выкарыстоўваюць цвёрдыя і мяккія прыродныя вапнавыя пароды, прадукты іх перапрацоўкі і прамысл. адходы, што маюць вапну. Цвёрдыя пароды (вапняк, мел і інш.) перад унясеннем у глебу здрабняюцца ці абпальваюцца, мяккія пароды (напр., туфы) не патрабуюць драбнення, яны больш эфектыўныя і дзейнічаюць хутчэй за цвёрдыя. Гал. з вапнавых угнаенняў: вапнавая мука (вапняк), даламітавая мука (даламіт), вапнавы туф, мергель, гашаная вапна, вапнавы торф ці тарфатуф. Найб. эфектыўныя прамысл. адходы: мартэнаўскія, доменныя, электраплавільныя шлакі; дэфекат (адходы цукр. вытв-сці); сланцавы, каменнавугальны, тарфяны попел. Выкарыстоўваюць для паніжэння кіслотнасці глеб (гл.Вапнаванне глебы).