Якога хапае для чаго‑н., здольны задаволіць якія‑н. патрэбы. Апроч насеннага фонду, калгас меў у дастатковай меры хлеба ў зерні для свайго спажывання і для корму жывёлы.Колас.На абход балота, калі немцы паспрабуюць гэта зрабіць, ім спатрэбіцца не менш гадзіны — час, дастатковы для таго, каб атрад дайшоў да лесу.Шамякін.// У патрэбнай меры абгрунтаваны, важкі. Дастатковыя падставы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пудо́вы, ‑ая, ‑ае.
Які важыць адзін пуд; ёмкасцю ў адзін пуд. Пудовая гіра. Пудовы кош. □ [Іван] навыбіраў [бульбы] поўны пудовы кош, падхапіў такі ж самы кош у маці і панёс высыпаць у палукаш.Чарнышэвіч.// Вельмі цяжкі, важкі. Сотні пудовых тамоў з наколанымі старонкамі.. [Зяма] прачытаў сваімі тонкімі чулымі пальцамі.Грахоўскі.[Міцька Заяц] быў вялізнага росту, меў пудовыя кулакі і, расказвалі, калісь адным ударам кулака забіў каня.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цяжкі, нялёгкі, важкі, грузны, масіўны; пудовы (перан.) □ як падняць
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
forcible
[ˈfɔrsəbəl]
adj.
1) гвалто́ўны
a forcible entrance into a house — гвалто́ўнае ўварва́ньне ў дом
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
wúchtiga
1) ця́жкі; цяжкава́гавы, ва́жкі
2) грува́сткі, вялі́кі
3) ду́жы, во́латаўскі, атлеты́чны
4) уплыво́вы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
generous
[ˈdʒenərəs]
adj.
1) шчо́дры, бескары́сьлівы
2) высакаро́дны
3) вялі́кі, важкі́
a generous piece — вялі́кі кава́лак
4) спо́рны, ураджа́йны
generous fields — ураджа́йныя палі́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
znaczny
znaczn|y
значны; важкі;
w ~ej mierze — у значнай меры;
w ~ym stopniu — у значнай ступені
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Сур’ёзны ’паважны, грунтоўны, змястоўны, значны; задумлівы, заклапочаны’ (ТСБМ, Некр. і Байк.), ’строгі, важны, упэўнены ў сабе’ (Ласт.), ’суровы’ (ТС), ’злы, куслівы’ (Сл. ПЗБ), сюды ж сурʼёз ’паважнасць, строгасць’ (ТСБМ). Адаптаванае запазычанне праз рус.серьёзный ’паважны, значны, строгі’ з франц.sérieux (ж. р. sérieuse), звязанага з лац.sērius ’важкі’ (ЕСУМ, 5, 220; Чарных, 2, 158; Фасмер, 3, 612). Змены ў пачатку слова, як і ў размоўным рус.сурьёзный, тлумачацца ўплывам блізкага па значэнню суровы, гл. (Маліноўскі, PF, 3, 752).