агі́дны

1. wíderlich, ábstoßend; ékelhaft;

2. (брыдкі, гідкі) schéußlich, níchtswürdig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бры́дка,

1. Прысл. да брыдкі.

2. безас. у знач. вык. Сорамна, непрыемна, агідна. Брыдка стала братам, радзей пачалі яны са стрэльбай ды вудай цягацца, а больш гаспадаркай займацца. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

unsightly [ʌnˈsaɪtli] adj. непрыго́жы, бры́дкі; агі́дны, пачва́рны;

unsightly modern buildings непрыва́бныя суча́сныя буды́нкі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

безобра́зный

1. (по внешности) бры́дкі; (уродливый) пачва́рны;

2. (отвратительный) агі́дны; (возмутительный) абура́льны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гну́сны і гню́сны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які выклікае агіду; брыдкі, гадкі. Гнусная лаянка. Гнусны ўчынак. // Подлы, здольны тварыць гадасці (пра чалавека). Легенда народа стварыла Іуду,.. Як гнусную постаць прадажнага бруду. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

fies a разм. бры́дкі, агі́дны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

léidig a бры́дкі, агі́дны, мярзо́тны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zótenhaft, zótig a непрысто́йны, бры́дкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

фрыво́льны, ‑ая, ‑ае.

Не зусім прыстойны, брыдкі. Фрывольныя размовы. □ І зусім ужо дружна рагаталі [слухачы], калі адзін з князёў пачаў даволі бегла чытаць, замест прамовы, нейкае прыватнае інтымнае пісьмо, даволі фрывольнага зместу. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

obrzydliwiec

м. агідны (брыдкі) чалавек, агіднік, брыда

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)