1. (о белье) ни́жний; (надеваемый прямо на тело) нате́льный;
2. изна́ночный;
с. бок саро́чкі — изна́ночная сторона́ соро́чки;
3.разг. ни́жний;
с. брус — ни́жний брус
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
two-by-four
[ˈtu:baɪ,fɔr]
n.
брус 2 на 4 ца́лі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
падко́с, ‑а, м.
Спец. Стойка, брус, падпорка, якія ставяцца нахільна ў розных збудаваннях. Слупы з падкосамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стры́нгер, ‑а, м.
Спец. Падоўжны брус цвёрдай абшыўкі корпуса судна (самалёта), які з’яўляецца апорай і надае ўстойлівасць.
[Англ. stringer.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вуша́к, ‑а, м.
Бакавы брус у дзвярной асадзе. На парозе, трымаючыся за клямку і вушак, стаяла Алена.Сіўцоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
НЕМАЙЦЯ́НКА, Неймайцянка,
рака ў Сенненскім р-не Віцебскай вобл., левы прыток р. Субота (бас.р.Зах. Дзвіна). Даўж. 24 км. Пл. вадазбору 86,3 км². Пачынаецца на У ад в. Каралі, вусце за 1,4 км на ПнУ ад в. Серкуці. У верхнім цячэнні наз.Брус. Рэчышча ад вытоку на працягу 5,5 км каналізаванае.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ла́га, -і, ДМ ла́зе, мн. -і, лаг і -аў, ж.
1. Драўляны брус, на які насцілаецца падлога.
2. Часовая апора пад што-н. у форме нятоўстага бервяна, жэрдкі.
Перакочваць бярвенне па лагах.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бэ́лька, -і, ДМ -льцы, мн. -і, -лек, ж.
Брус, які апіраецца на сцены або ўстоі і служыць падтрымкай насцілу (падлогі, столі і пад.).
Пакласці новую бэльку.
|| прым.бэ́лечны, -ая, -ае.
Бэлечнае перакрыцце.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шпанго́ўт, ‑а, М ‑ўце, м.
Спец. Папярочны крывы брус у корпусе карабля ці самалёта, які забяспечвае трываласць бартоў і днішча.
[Гал. spanthout ад spant — бэлька і hout — дрэва.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАЧА́ЛКІ,
у беларусаў і інш.слав. народаў прыстасаванні для разгладжвання тканых вырабаў (бялізны, адзення). Накручаны на качалку (даўж. 40—60, дыяметр 4—6 см) выраб раскочвалі валком (прамы ці выгнуты драўляны брусдаўж. 65—80, шыр. 8—10 см з нарэзанымі ўпоперак трапецападобнымі зубцамі і ручкай). Былі пашыраны па ўсёй Беларусі. Трапляюцца і ў наш час.
