адпы́рскваць, ‑ае; незак.

Адбіваць, адлюстроўваць што‑н. ад якой‑н. паверхні. Сонца ўжо было не відаць. Толькі макаўкі ліп і каштанаў заліты яго развітальным святлом, а шкляныя чарапічыны-акенцы дахаў, павернутых на захад, адпырсквалі, нібы гуляючы люстэркам, промні. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

такт​I муз. такт, род. та́кта м.;

в такт у такт;

отбива́ть такт адбіва́ць такт.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэплікава́ць

(лац. replicare = паварочваць назад, адбіваць)

выступаць з рэплікамі, даваць кароткія заўвагі на словы субяседніка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

utrącać

незак.

1. адбіваць, адколваць;

2. разм. адхіляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zniechęcać

незак. ( kogo do czego) адбіваць ахвоту (жаданне) (у каго да чаго); адштурхоўваць;

zniechęcać do pracy — адбіваць жаданне працаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zurückschlagen* vt

1) адбіва́ць

2) адвярну́ць (каўнер)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zurückwerfen* vt

1) адкіда́ць

2) фіз. адбіва́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пакло́н, ‑у, м.

1. Знак прывітання, павагі, удзячнасці і пад., які выяўляецца ў нахіленні галавы або верхняй часткі тулава. [Вераб’ёў] паклонам павітаўся з сялянамі. Дуброўскі. Пан Богут ветлівым паклонам Гасцей вітае дарагіх. Колас. Высокі [настаўнік] паваеннаму стукнуў абцасамі і сагнуў у паклоне спіну. С. Александровіч.

2. Шчырае, сардэчнае пажаданне шчасця, дабра ў пісьмовай або вуснай форме. Як родны бацька, любіў Сямён Ніну. Калі пасылаў з арміі паклоны сваім дзецям і пляменнікам, асабліва цікавіўся, як расце Ніна. Гроднеў.

•••

Адбіваць паклоны гл. адбіваць.

Адбіць паклон гл. адбіць.

Аддаць паклон гл. аддаць.

Біць паклоны гл. біць.

Зямны паклон — стаўшы на калені, пакланіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ward​2 [wɔ:d] v. адбіва́ць, пары́раваць (удар); адво́дзіць (небяспеку)

ward off [ˌwɔ:dˈɒf] phr. v. : ward off a blow абарані́цца ад уда́ру, адбі́ць удар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

daunt

[dɔnt]

v.t.

1) стра́шыць; запало́хваць

2) адбіва́ць ахво́ту; адпу́жваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)